Τα κόκκινα παπούτσια

Φωτογραφικό υλικό από τη θεατρική παράσταση "Τα κόκκινα παπούτσια " 

που παρακολουθήσαμε στο χώρο του σχολείου μας ,μια καταπληκτική δουλειά.........

 

Μπαϊράμι

    Ένα διαφορετικό " περίπου"πασχαλινό  έθιμο που γίνεται στην Αλβανία είναι το Μπαϊράμι.

 Μια εβδομάδα νηστεύουμε δεν τρώμε κρέας, πίνουμε μία φορά την ημέρα νερό, δεν τρώμε γλυκά, έρχεται ένας με ταμπούρλο και λέει : "σήμερα είναι η μεγάλη μέρα." Οι μεγάλοι άνθρωποι  δηλαδή μεγάλοι σε ηλικία νηστεύουν, ενώ τα μικρά παιδιά δεν νηστεύουν. Βάφουμε τα αυγά κόκκινα, φτιάχνουμε τσουρέκια και τα μοιράζουμε στους φίλους μας μαζί με τα αυγά..Σφάζουμε έναν κόκκορα για να φύγει το αίμα δηλαδή το κακό τον οποίο τρώμε την Κυριακή.

                   Ρομίνα Στ'τάξη

Μουσείο Βυζαντινού Πολιτισμού

Το ιστορικό της ίδρυσης του Μουσείου Βυζαντινού Πολιτισμού

Μετά από πολλά χρόνια τελικά το 1994 άνοιξε σταδιακά τις 11 εκθέσεις του ως το 2004 του
Μουσείου Βυζαντινού Πολιτισμού στη Θεσσαλονίκη, τη «βυζαντινότερη» πόλη του σύγχρονου ελληνικού κράτους.

	Το θέμα ίδρυσης του μουσείου επανήλθε στην επικαιρότητα μετά την μεταπολίτευση, το 1975. Το 1977 προκηρύχθηκε πανελλήνιος αρχιτεκτονικός διαγωνισμός στον οποίο βραβεύθηκε η μελέτη του αρχιτέκτονα Κυριάκου Κρόκου.
	Το Μάρτιο του 1989 έγινε η θεμελίωση του κτιρίου, το οποίο ολοκληρώθηκε και παραδόθηκε τον Οκτώβριο του 1993. Τον Ιούνιο του 1994 επιστράφηκαν από την Αθήνα στη Θεσσαλονίκη οι αρχαιότητες που είχαν μεταφερθεί εκεί το 1916, μέρος των οποίων παρουσιάστηκε στην έκθεση «Βυζαντινοί θησαυροί της Θεσσαλονίκης. Το ταξίδι της επιστροφής» με την οποία έγιναν τα εγκαίνια του Μουσείου στις 11 Σεπτεμβρίου 1994.

Το Μουσείο Βυζαντινού Πολιτισμού στοχεύει στην παρουσίαση ποικίλων όψεων της ζωής κατά τη βυζαντινή και μεταβυζαντινή περίοδο: της τέχνης, της ιδεολογίας, της κοινωνικής οργάνωσης, της θρησκείας, αλλά και της επίδρασης των ιστορικών εξελίξεων και της πολιτικής κατάστασης στην καθημερινή ζωή των ανθρώπων.

                          


                                                              Το Κτίριο

Το κτίριο, λιτό και απέριττο, με υλικά μοντέρνα που διακρίνονται για τους εξαιρετικά επεξεργασμένους συνδυασμούς και την υψηλή ποιότητα κατασκευής τους, συνδυάζει στοιχεία του μοντερνισμού και της ελληνικής αρχιτεκτονικής παράδοσης. Θεωρείται ένα από τα καλύτερα έργα δημόσιας αρχιτεκτονικής που δημιουργήθηκαν τις τελευταίες δεκαετίες στην Ελλάδα. Απέσπασε ειδική διάκριση από διεθνή επιτροπή στον διαγωνισμό «Βραβεία 2000» του Ελληνικού Ινστιτούτου Αρχιτεκτονικής και το 2001 κηρύχθηκε από το Υπουργείο Πολιτισμού «ιστορικό διατηρητέο μνημείο» και έργο τέχνης.   Στο μουσείο υπάρχει η μόνιμη έκθεση,οι περιοδικές εκθέσεις,τα εργαστήρια και τα εκπαιδευτικά προγράμματα.  Τα 7 Βυζαντινάκια Οι μαθητές των δυο τμημάτων της Ε΄τάξης επισκέφτηκαν το Μουσείο Βυζαντινού Πολιτισμού , όπου ασχολήθηκαν με το εκπαιδευτικό πρόγραμμα που είχε θέμα  η καθημερινή ζωή στο Βυζάντιο.  Η επίσκεψη αυτή ήταν μια καλή αφορμή για τους μαθητές να γνωρίσουν ακόμα καλύτερα αυτά με τα  οποία ασχολούνται φέτος στο μάθημα της Ιστορίας. Αρχικά, έγινε μια μικρή εισαγωγή από τους εκπαιδευτές και αφού δοθήκαν οι κατάλληλες οδηγίες, τα παιδιά χωρίστηκαν σε ομάδες και ξεκίνησαν την εξερεύνησή τους! Η κάθε ομάδα είχε ως στόχο να εξερευνήσει αντικείμενα τα οποία χρησιμοποιούσαν οι άνθρωποι κατά τη  Βυζαντινή περίοδο. Τέτοια αντικείμενα ήταν: αμφορείς, λυχνάρια, σκευή μαγειρικής και διακοσμητικά. Τα παιδιά έπρεπε να περιγράψουν τα αντικείμενα αυτά, να βρουν σε τι χρησίμευαν καθώς και να βρουν σήμερα εμείς τι αντίστοιχα αντικείμενα χρησιμοποιούμε. Στο τέλος, η κάθε ομάδα παρουσίασε στις υπόλοιπες τα αποτελέσματα της έρευνάς της. Όλες οι παρουσιάσεις στέφθηκαν με απόλυτη επιτυχία και τα παιδιά έφυγαν χαρούμενα καθώς έστω και για μια μέρα έγιναν αρχαιολόγοι! Αμφορείς Οι εξερευνητές των λυχναριών Οι μαθητές της Στ τάξης παρακολούθησαν τα  "Βυζαντινά Κάστρα" ένα υπέροχο πρόγραμμα .Στην αρχή κάναμε μια αναδρομή στην ίδρυση και στο τέλος της Βυζαντινής αυτοκρατορίας ,μετά μελετήσαμε τις πόλεις -κάστρα βρήκαμε ομοιότητες και διαφορές των πόλεων ανάμεσα στον 4ο αιώνα και στον7ο αιώνα και τέλος χωριστήκαμε σε ομάδες όπου η μια ομάδα ανακάλυψε και παρουσίασε με μορφή παντομίμας τα αγγεία της Καθημερινής Ζωής και η άλλη ομάδα ανακάλυψε και παρουσίασε και αυτή με παντομίμα τον πολεμικό εξοπλισμό Άμυνα -Πολεμικός εξοπλισμός. Φυσικά για την ξεκούραση μας επισκεφτήκαμε το πάρκο δίπλα από το Μουσείο Μας άρεσε πάρα πολύ το πρόγραμμα δε βαρεθήκαμε καθόλου!
Αθανασία-Ραφαηλία Στ τάξη

Πασχαλινά έθιμα Μακεδονία

                                                                  ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ


Στη Θάσο στην Κοινότητα Λιμεναρίων διατηρείται το πανάρχαιο έθιμο Για βρέξ' Απρίλη μ'που  γιορτάζεται την Τρίτη ημέρα του Πάσχα.Χορεύουν δημοτικούς χορούς συγκροτήματα απ'όλη την Ελλάδα.

  Στην Ιερισσό της Χαλκιδικής το σημαντικότερο Πασχαλινό έθιμο είναι ΤΟΥ ΜΑΥΡΟΥ ΝΙΟΥ Τ'ΑΛΩΝΙ.Γιορτάζεται την Τρίτη ημέρα του Πάσχα,στην ομώνυμη τοποθεσία πάνω στους λόφους.
Μετά την επιμνημόσυνη δέηση  και την εκφώνηση του πανηγυρικού της ημέρας,οι γεροντότεροι αρχίζουν τον χορό.Σιγά-σιγά πιάνονται όλοι οι κάτοικοι και πολλές φορές ο χορός έχει μήκος τετρακόσια μέτρα.Τραγουδούν και χορεύουν όλα τα Πασχαλινά τραγούδια και τελειώνουν με τον ΚΑΓΚΕΛΕΥΤΟ χορό,πού είναι η αναπαράσταση της σφαγής 400 Ιερισσιωτών από τους
Τούρκους,κατά την επανάσταση του 1821.Ο χορός περνά κάτω από δάφνινη αψίδα
όπου υπάρχουν δύο παλικάρια με υψωμένα σπαθιά.Ο χορός στη μέση περίπου του τραγουδιού
διπλώνεται στα δύο με τους χορευτές να περνούν ο ένας απέναντι από τον άλλο για τον τελευταίο
χαιρετισμό.

     Κατά την διάρκεια της γιορτής μοιράζονται σε όλους,καφές που βράζει σε μεγάλο καζάνι,τσουρέκια και αυγά.Ο χορός επαναλαμβάνεται το απόγευμα στην κεντρική
πλατεία του χωριού.

    Στο Λιτόχωρο την Μ.Πέμπτη,το βράδυ,στολίζονται οι επιτάφιοι που φτιάχνονται από ανύπαντρες
κοπέλες,που όλη την Σαρακοστή φτιάχνουν λουλούδια από ύφασμα. Την Μ.Παρασκευή το βράδυ γίνεται στο παζάρι η συνάντηση των Επιταφίων που συνοδεύονται από χορωδίες Λιτοχωριτών, δημιουργώντας ένα εκπληκτικό θέμα. 
                 Ρομίνα-Δημήτρης Γ.

Κάλαντα Λαζάρου

Τα  παιδιά της Ν.Απολλωνίας το Μεγάλο Σάββατο πρωί πρωί παρεούλες παρεούλες παίρνουν τον Σταύρο με το λαζαράκι  που βλέπετε και τρέχουν από σπίτι σε σπίτι για να πουν τα κάλαντα σε όσα περισσότερα σπίτια μπορούν.


                                                        ΚΑΛΑΝΤΑ ΤΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ

                                                    
                                                           Σήμερον έρχεται ο Χριστός
                                                                  ο επουράνιος θεός.
                                                                Εις την πόλη Βηθανία
                                                              Μάρθα κλαίει και Μαρία 
                                                             Λάζαρον τον αδελφό τους
                                                               τον πολύ αγαπητό τους.
                                                          Τρεις ημέρες τον θρηνούσαν
                                                             και τον εμοιρολογούσαν
                                                              την ημέρα την Τετάρτη
                                                         κίνησε ο Χριστός για να' ρθει
                                                                και εβγήκε η Μαρία
                                                                έξω από τη Βηθανία
                                                             και εμπρός του γονατίζει
                                                              και τας πόδας του φιλεί
                                                            Αν εδώ ήσουν Χριστέ μου
                                                         δέ θα πέθαινε ο αδελφός μου.

                                                              Λέγει:πίστευε Μαρία,
                                                             άγωμεν εις τα μνημεία.
                                                            Τότε ο Χριστός δακρύζει
                                                             και τον Άδη φοβερίζει:
                                                             'Αδη τάρταρε και χάρο
                                                           Λάζαρον θε να σου πάρω
                                                            δεύρο έξω Λάζαρε μου
                                                             φίλε και αγαπητέ μου.
                                                           Πες μας Λάζαρε τι είδες
                                                           εις τον Άδη που επήγες.
                                                         Είδα φόβους,είδα τρόμους
                                                          είδα βάσανα και πόνους.
                                                          Δώστε μου λίγο νεράκι
                                                          να ξεπλύνω το φαρμάκι
                                                          της καρδίας,των χειλέων
                                                          και μη με ρωτάτε πλέον.

                                                                                                           Χριστίνα Μ.

Το ίδιο κάνουν και τα παιδιά του Μελισσουργού ,μόνο που εδώ τα κάλαντα είναι διαφορετικά.

Κάλαντα Λαζάρου που λέγονται στο Μελισσουργό.
   

                                                            Λάζαρος απενεκρώθη
                                                            αναστήθη και σηκώθη
                                                               πες μας Λάζαρε τι είδες
                                                            εις τον Άδη που επήγες
                                                             Είδα φόβους είδα τρόμους
                                                                είδα βάσανα και πόνους.
                                                             Δώστε μου λίγο νεράκι
                                                                 να ξεπλύνω το φαρμάκι
                                                            της καρδίας των χειλέων
                                                                  και να μην ρωτάτε πλέον.
                                                            Λάζαρος κουλού κουλού
                                                              δώστε αυγά να πάμε κι αλλού.
                                                            

Αθανασία-Ραφαηλία

 

                                           

Η κυρία Γεωργία Κουτουκτσή με την Γ'τάξη της  μας κάλεσε στο χώρο της  για να μας παρουσιάσει μια εργασία που υλοποιήσανε στο μάθημα της Γλώσσας με τίτλο

"Τα παιχνίδια από όλο τον κόσμο" βρήκαμε την ευκαιρία και τη ρωτήσαμε

Ερώτηση:Ποια η αντίδραση των παιδιών όταν τους είπατε ότι θα φτιάξετε παιχνίδια;

  Κ.Γεωργία: Στην αρχή τα παιδιά χάρηκαν αλλά στην πορεία δεν είχαν και πολύ μεγάλο      ενδιαφέρον τους φάνηκε δύσκολη  η κατασκευή .

Ερώτηση:Τι σας άρεσε στο θέμα αυτό;΄

Κ.Γεωργία:το ότι έπρεπε να φτιάξουμε μόνοι μας και όχι να τα αγοράσουμε.Συνεργαστήκαμε με τους γονείς και μάθαμε ότι το παιχνίδι που κατασκευάζουμε μόνοι μας το εκτιμάμε περισσότερο ,νιώθουμε ικανότητα της δημιουργίας.

Βγάλαμε και φωτογραφίες με τις δημιουργίες τους .

Το ξύλινο σπιτάκι

 Το χειροποίητο  τηλέφωνο

'' Οι τελευταίες μέρες πριν το Πάσχα''

             '' Τελευταίες μέρες πριν το Πάσχα'' 

Στην περιοχή της Ν. Απολλωνίας, την Μεγάλη Πέμπτη , συνηθίζουμε να βάφουμε αυγά κυρίως χρώμα κόκκινο.Αφού τα ετοιμάσουμε, τα βάζουμε σε μια πασχαλινή πιατέλα και την τοποθετούμε πάνω στο οικογενειακό τραπέζι μας.Επίσης οι νοικοκυρές ετοιμάζουν τσουρέκια σε  διάφορα σχήματα και τοποθετούνε πάνω ένα κόκκινο αυγό. Τα αυγά τα βάφουμε με παραδοσιακό τρόπο όπως:τυλίγοντας γύρω γύρω τα αυγά  με φύλλα κρεμμυδιού δεμένα σε τούλι για να αποτυπωθεί το σχήμα.Το βράδυ πηγαίνουμε στην εκκλησία που ο παπάς θα διαβάσει τα Δώδεκα Ευαγγέλια και στο τελευταίο Ευαγγέλιο βγάζει τον Τίμιο Σταυρό από το Ιερό μπροστά στο Δεσποτικό όπου ο κόσμος τον ασπάζεται και αφήνει στεφάνια και λουλούδια για να αρχίσουν το στολισμό του επιταφίου.



Τα ξημερώματα της Παρασκευής, μαζεύονται γυναίκες, άντρες και παιδιά στην εκκλησία για τον στολισμό του επιταφίου με λουλούδια. Την Μεγάλη Παρασκευή  πρωί πρωί η εκκλησία είναι στολισμένη με μαύρες κορδέλες και μια ομάδα νέων κοριτσιών ψέλνουν τα εγκώμια  Το βράδυ γίνεται η περιφορά του, σε όλο το χωριό,μπροστά  είναι  τα παπαδάκια με τα εξαπτέρυγα ακολουθούν τα παιδιά του κατηχητικού κρατώντας φαναράκια και μετά ο παπάς με τους ψάλτες ενώ το κοινό ακουλουθεί πίσω από τον επιτάφιο.
Έπειτα γυρίζουμε στην εκκλησία και περνάμε από κάτω σχηματίζοντας το σχήμα του σταυρού  3  φορές.Αργότερα ο περισσότερος κόσμος αποχωρεί, ενώ κάποιες ηλικιωμένες γυναίκες  μένουν στην εκκλησία και ''ξημερώνουν'' τον πεθαμένο.


Το Μεγάλο Σάββατο, οι νονές επισκέπτονται τα βαπτιστήρια τους, δίνοντας τους την λαμπάδα, τα τσουρέκια και τα δώρα.

Η καμπάνα χτυπάει στις 11 το βράδυ.Όλοι μαζεύονται στην εκκλησία και στις 12 χτυπάει χαρμόσυνα η καμπάνα.όπου ο παπάς ψέλνει το "Δεύτε λάβετε Φως". Παίρνουμε το Άγιο φως και λέμε ''Χριστός Ανέστη'' απαντώντας ''Αληθώς Ανέστη''..καθώς ο παπάς μοιράζει κι από ένα κόκκινο ευλογημένο αυγό.Αμέτρητα βεγγαλικά και πολλά χαμόγελα, επικρατούν εκείνη την ώρα. Όταν πηγαίνουμε στο σπίτι μας πριν μπούμε μέσα σταυρώνουμε την είσοδο 3 φορές με το Άγιο Φως και σπάμε ένα ρόδι για καλή τύχη,επίσης τοποθετούμε το κόκκινο αυγό  που μας δίνει  η εκκλησία μας στο εικονοστάσι. Στη συνέχεια οι νοικοκύρες σερβίρουν το δείπνο το οποίο περιέχει  την αγαπημένη μας μαγειρίτσα και τσουγκρίζουμε τα κόκκινα αυγά..

Την Κυριακή του Πάσχα, κάνουμε ένα οικογενειακό τραπέζι, ψήνοντας αρνιά ή κατσίκια και τσουγκρίζοντας τα κόκκινα αυγά.

Έτσι γιορτάζουμε το Πάσχα στην περιοχή μας! Οικογενειακά με αγάπη!

                            

                   Αθανασία, Γεωργία, Χρύσα, Ρομίνα