Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πολιτισμός. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πολιτισμός. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 28 Απριλίου 2015

Παγκόσμια Εβδομάδα Δράσης για την Εκπαίδευση 2015 της Δ τάξης

Οι μαθητές της Δ τάξης του σχολείου μας συμμετέχουν στην Παγκόσμια Εβδομάδα Δράσης για την Εκπαίδευση 2015 της Actionaid! Ολα τα παιδιά έχουν δικαίωματ στην εκπαίδευση.
και όπως πολύ χαρακτηριστικά αναφέρει η αφίσα της

"Ενα βιβλίο, ένα μολύβι,
ένα παιδί και ένας δάσκαλος
μπορούν να αλλάξουν τον κόσμο!"

για περισσότερες λεπτομέρειες & υλικό.... http://education.actionaid.gr/Article/

Δευτέρα 30 Μαρτίου 2015

Ρατσισμός

Αποτέλεσμα εικόνας για ρατσισμός 

        Ρατσισμός είναι μία ιδεολογία η οποία εκφράζει ότι όλοι οι άνθρωποι δεν είναι ίσοι μεταξύ τους, εξαιτίας της διαφορετικότητάς τους, άρα και δεν έχουν ίδια δικαιώματα, κλπ.  

        Σύμφωνα με αυτόν, υπάρχουν άνθρωποι ανώτεροι: δηλαδή πιο προνομιούχοι υποτίθεται και άνθρωποι κατώτεροι: λιγότερο προνομιούχοι και με άλλα χαρακτηριστικά ή διαφορετικά πιστεύω. 
        Η αντίληψη όμως ότι δεν είναι ίσοι όλοι οι άνθρωποι εξαιτίας της διαφορετικότητας αυτής, ονομάζεται ρατσισμός.

Κάποια είδη είναι:
♦ ο φυλετικός ρατσισμός,
♦ ο θρησκευτικός ρατσισμός,
♦ ο κοινωνικός ρατσισμός,
♦ ο εθνικός ρατσισμός,
κλπ. 

   Στο σχολείο μας σε όλες τις τάξεις πραγματοποιήθηκαν δράσεις στα πλαίσια της ημέρας κατά του ρατσισμού στις 21 Μαρτίου
πληροφορίες υλικό...


 

Τετάρτη 5 Μαρτίου 2014

ΑΠΟΚΡΙΕΣ

















                                                                   
Την Παρασκευή 28-2-2014 τις 2 τελευταίες ώρες περάσαμε πολύ ωραία. Παίξαμε παραδοσιακά παιχνίδια, γαιτανάκι, χάσκα, χορέψαμε παραδοσιακά αποκριάτικα τραγούδια και όχι μόνο, τραγουδήσαμε, διασκεδάσαμε. Ο κύριος γυμναστής είχε την επίβλεψη και όλοι οι δάσκαλοι χόρεψαν και διασκέδασαν μαζί μας. Ο σύλλογος γονέων μας πρόσφερε τυροπιτάκια και χυμούς και τον ευχαριστούμε πολύ. Πραγματικά περάσαμε πολύ ωραία , ελπίζουμε και του χρόνου να διασκεδάσουμε και να χαρούμε τις απόκριες.


Τετάρτη 9 Μαΐου 2012

Παραδισιακά παιχνίδια των παππούδων μας..

Στο σχολείο μας  δημιουργήσαμε μια έκθεση με παραδοσιακά παιχνίδια φερμένα από τους γονείς μας και τους παππούδες μας.Αφου πρώτα τα ανακαλύψαμε ,παίξαμε μαζί τους και τα παρουσιάσαμε σε όλους τους μαθητές του σχολείου μας .Τέλος τα τοποθετήσαμε σε μια ωραία βιτρίνα και φτιάξαμε έτσι ένα μικρό μουσείο  εκθεμάτων στο χώρο μας.






Πάνινη κούκλα φτιαγμένη με τα χέρια της γιαγιάς καθότι τα παιχνίδια παλιότερα κατασκευαζόταν από τους ίδιους τους παίκτες με υλικά που υπήρχαν και περρίσευαν σε κάθε σπίτι.

Σφεντόνα αγορίστικο παιχνίδι φτιαγμένο με ένα απλό λάστιχο παρμένο από παλιές σαμπρέλες αυτοκινήτων  και ένα σμιλεμένο ξύλο από τον ίδιο το παίκτη που θα το χρησιμοποιούσε για το κυνήγι των πουλιών και όχι μόνο .Στην άκρη του λάστιχου βάζανε την πέτρα και σημάδευαν το πουλί .Πολλές φορές το χρησιμοποιούσαν για να κάνουν" πλάκα¨" μεταξύ τους με όχι καλά αποτελέσματαή σημέδευαν διάφορα πράγματα ,έτσι γίνονταν ξεφτέρια στο σημάδεμα.


Ξύλινο τόξο απαραίτητο σε κάθε αγόρι για το πέταγμα των βέλων φτιαγμένο με κληματόβεργες για να είναι ευλύγιστο .Αφού τοποθετούσαν ένα στόχο στον απέναντι τοίχο προσπαθύσαν να κάνουν και αγώνες τοξοβολίας.


Η κατρακύλα φτιαγμένη από ένα ξύλο ,σύρμα και ένα κουτί ή κατασκευή ξύλινης ρόδας  το οποίο χρησίμευε για ρόδα .Πολλά παιδιά μαζί σε παράταξη κάναν αγώνες δρόμου για το ποιος θα κάνει την πιο μακρινή διαδρομή.Μια ψευδαίσθηση των αγώνων ράλι όμως ταυτόχρονα πολύ δημιουργική και φυσικά τέλεια γυμναστική αφού τρέχαν σε όλο το  χωριό.

Αγαπημένο παιχνίδι των αγοριών το ξύλινο σπαθί καθότι συνήθως τα αγόρια ενδιαφέρονται περισσότερο για αυτό το παιχνίδι.

Τσιλίκι
Παιζόταν από δυο παίκτες. Ο κάθε παίκτης κρατούσε μια βέργα, περίπου μισό μέτρο, την τσιλικόβεργα. Το τσιλίκι ήταν ένα μικρότερο κομμάτι ξύλου περίπου 25 εκατοστών. Το τσιλίκι ήταν πελεκημένο στις άκρες έτσι ώστε να είναι μυτερό και να εκτινάσσεται προς τα πάνω όταν το χτυπούσαν με την τσιλικόβεργα στις άκρες. Κάθε παίκτης έπαιζε με τη σειρά του.
Στο παίξιμό του έμοιαζε με το αμερικάνικο παιχνίδι "μπεηζμπωλ". Ζωγράφιζαν ένα κύκλο μέσα από τον οποίο το παιδί που έπαιζε πρώτο προσπαθούσε να διώξει όσο μπορούσε μακρύτερα το "τσιλίκι" που κρατούσε με το ένα του χέρι χτυπώντας το με την τσιλικόβεργα που είχε στο άλλο.

Αν το άλλο παιδί κατάφερνε να πιάσει το τσιλίκι στον αέρα τότε έχανε το πρώτο κι άλλαζαν ρόλους. Αν δεν τα κατάφερνε τότε είχε μια ακόμα ευκαιρία να "κάψει" τον αντίπαλό του αν πετύχαινε με το τσιλίκι που πετούσε από το σημείο στο οποίο είχε καταλήξει τον πρώτο παίκτη που καθόταν μέσα στον κύκλο. Ο πρώτος παίκτης τώρα δεν καθόταν να δεχτεί μοιρολατρικά το χτύπημα του αντίπαλου. Με την τσιλικόβεργα προσπαθούσε να χτυπήσει το τσιλίκι και να το επιστρέψει πίσω και μάλιστα όσο πιο μακριά γινόταν. Κι αυτό γιατί στη συνέχεια μετρούσαν πόσα βήματα μακριά από τον κύκλο είχε καταλήξει το τσιλίκι και για κάθε βήμα έπαιρνε πόντους.


Νικητής ήταν αυτός που συγκέντρωνε τους περισσότερους πόντους.

Διάφορα ζωάκια κατασκευσασμένα για παιχνίδι .


Πάνινες μπάλες για διάφορα παιχνίδια αυλής και  όχι μόνο.



                                ¨Ερευνα από Ομάδα μαθητών της Στ

Σάββατο 28 Απριλίου 2012

ΜΟΥΣΕΙΟ ΣΟΛΩΜΟΥ

                                                            Το Μουσείο του Σολωμού.

    Αυτό το μουσείο είναι αφιερωμένο στον Έλληνα ποιητή   Διονύσιο  Σολωμό, ο οποίος είναι διάσημος σε όλη την Ελλάδα, γιατί έγραψε τον Εθνικό ύμνο.
Το μουσείο στεγάζεται στην οδό Αρσενίου στο σπίτι στο οποίο έζησε για πολλά χρόνια ανάμεσα στο 1798 και 1857 ο ποιητής και στο οποίο τελικά πέθανε.
Στο εσωτερικό του υπάρχουν προσωπικά αντικείμενα, χειρόγραφα, έπιπλα, φωτογραφίες και ιστορικό υλικό από την ζωή και τα έργα του.
Επιπλέον υπάρχει το γραφείο του ποιητή και η βιβλιοθήκη όπου υπάρχουν παλιές εκδόσεις του “Ύμνου εις την Ελευθερία” εκτός από τα πολυάριθμα βιβλία του ποιητή.
Αυτό το σπίτι που σήμερα είναι η έδρα του μουσείου στο παρελθόν, καταστράφηκε από βομβαρδισμούς κατά την διάρκεια του δεύτερου παγκόσμιου πολέμου και μετά ανακαινίσθηκε.











                                          Ραφαηλία Κ.-Αθανασία Γ. ΣΤ΄ τάξη




                                            



Παρασκευή 27 Απριλίου 2012

Θόδωρος Αγγελόπουλος

   Ο Θόδωρος Αγγελόπουλος  ήταν Έλληνας σκηνοθέτης, σεναριογράφος και παραγωγός κινηματογράφου. Έχει τιμηθεί με βραβεία στην Ελλάδα  και στο εξωτερικό για την προσφορά του στον κινηματογράφο.Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1935. Έκανε νομικές  σπουδές στο Πανεπιστήμιο Αθηνών , τις οποίες εγκατέλειψε πριν πάρει το πτυχίο του. Το 1961 έφυγε στο Παρίσι.
    Μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα το 1964και μέχρι το 1967 εργάστηκε ως κριτικός κινηματογράφου  στην εφημερίδα Δημοκρατική Αλλαγή, μαζί με τον Βασίλη Ραφαηλίδη και την Τώνια Μαρκετάκη.  Με τον κινηματογράφο άρχισε να ασχολείται το 1965 και το 1968
  Πολλά αφιερώματα που τιμούν τη δουλειά του Θόδωρου Αγγελόπουλου έχουν πραγματοποιηθεί σ' όλο τον κόσμο.
    Στις 24 Ιανουαρίου 2012 πεζός τραυματίστηκε σοβαρά στο διάλειμμα των γυρισμάτων της νέας του ταινίας "Η άλλη θάλασσα" στη Δραπετσώνα από διερχόμενη μοτοσυκλέτα.Στις 24 Ιανουαρίου 2012 πεζός τραυματίστηκε σοβαρά στο διάλειμμα των γυρισμάτων της νέας του ταινίας "Η άλλη θάλασσα" στη Δραπετσώνα από διερχόμενη μοτοσυκλέτα.
                    
     Λίγα λόγια για το μεγάλο μας σκηνοθέτη που έφυγε από τη ζωή φέτος .Σήμερα όμως τιμούμε τα 77 χρόνια από τη γέννηση του.  
                                                                                      

 Αθανασία Γ. ΣΤ  Τάξη

Τετάρτη 7 Μαρτίου 2012

Θεατρική Παράσταση

      Με αφορμή την επίσκεψη μας στο Δημοτικό θέατρο Αμπελοκήπων
για την παρακολούθηση της παράστασης"Το Φτερό του Δράκου" βασισμένο στην τεχνική του Μαύρου θεάτρου παραθέτουμε φωτογραφικό υλικό και κάποιες πληροφορίες.
        

Το μαύρο θέατρο είναι μια σκηνή επενδυμένη με μαύρο ύφασμα και ηθοποιοί μαριονετίστες-κουκλοπαίκτες ντυμένοι στα μαύρα.Η ενδυμασία αυτή τους επιτρέπει να κινούν διάφορα αντικείμενα κάτω από ειδικό φωτισμό,δίνοντας την ψευδαίσθηση ότι αιωρούνται.Η μαγεία είναι ότι οι θεατές δεν μπορούν να αντιληφθούν και να εξηγήσουν την κίνηση των αντικειμένων.Το θέαμα απευθύνεται σε όλους τους πολιτισμούς ,μιας και παρακάμπτεται ο λόγος κι η επικοινωνιακή του γλώσσα βασίζεται στην κίνηση ή παντομίμα και την μουσική.

                 Έργο :       "Το Φτερό του Δράκου"
                Είναι αστερισμός της μικρής Άρκτου. 
Ένα παιδί της πόλης έχει δικαίωμα να ονειρευτεί και να ταξιδέψει με την δύναμη της φαντασίας του.Οι ενήλικες όμως στην προσπάθειά τους να το διαπαιδαγωγήσουν,να το μορφώσουν,να το εκπαιδεύσουν ,το φορτίζουν με μια καθημερινότητα γεμάτη με κάθε είδους ασχολίες.Αυτές σε συνδυασμό με τους σύγχρονους ταχύτατους ρυθμούς ζωής,του αφήνουν ελάχιστο χρόνο ελεύθερο.Έτσι το δωμάτιό του γίνεται το καταφύγιο  του,όπου ξεκλέβοντας χρόνο πριν πέσει για ύπνο,αφήνει ελεύθερη τη σκέψη του και με βοηθούς τα παιχνίδια του ταξιδεύει στον μαγικό κόσμο της φαντασίας.
Το έργο είχε 12 καταπληκτικές σκηνές ,υπέροχη μουσική και καταπληκτικά σκηνικά,μαγικό ταξίδι πραγματικό.

Τετάρτη 15 Φεβρουαρίου 2012

Λαοί της Αφρικής

                                                          Πυγμαίοι  
                                     
Οι Πυγμαίοι είναι λαός της Αφρικής που ζούνε στις πιο απρόσιτες ζώνες των ισημερινών δασών της Κεντρικής Αφρικής.Έχουν καφέ σκούρο και μερικές φορές κόκκινο χρώμα  δέρματος και είναι περίπου 1,50 στο ύψος.
Οι  γυναίκες ασχολούνται με την αλιεία και το μάζεμα των καρπών,ενώ οι άνδρες ασχολούνται με το κυνήγι ελεφαντών,πιθήκων και αντιλοπών με πρωτόγονα μέσα. Είναι πλούσια η προφορική τους φιλολογία...Οι άνδρες με τις γυναίκες είναι ίσοι.Δεν γνωρίζουν τον πόλεμο,ενώ είναι απόλυτα αδιάφοροι για το σύγχρονο πολιτισμό,εφόσον το περιβάλλον των δασών είναι επαρκές για  τις στοιχειώδεις ανάγκες τους.
 Η κοινωνική τους οργάνωση είναι αρκετά πολύπλοκη. Παραδέχονται το φαινόμενο της πολυγαμίας, αν κι αυτό δε συμβαίνει συχνά. Η κοινωνία τους χωρίζεται σε πατριές. Κάθε πατριά λατρεύει και το δικό της ζώο κροκόδειλο, χιμπατζή .Οι Πυγμαίοι υιοθέτησαν τη γλώσσα των πληθυσμών Μπαντού, με τους οποίους βρίσκονται σε επαφή.Η λογοτεχνία των Πυγμαίων διακρίνεται για την ποίησή της και τους μύθους της.



                                                                          

                                                       Χρύσα Κ.Στ' Τάξη

Παρασκευή 10 Φεβρουαρίου 2012

Εσκιμώοι

                                                       ''Εσκιμώοι''
      
    Ινουίτ είναι το όνομα των Εσκιμώων της Αλάσκας,της Γροιλανδίας και του Καναδά. Στη γλώσσα τους Ινουίτ σημαίνει άνθρωπος,ενώ όσο αφορά τη λέξη Εσκιμώος αποτελεί μεταφορά γαλλικού.Είναι απόγονοι της νομαδικής φυλής των Τουλ,που εμφανίστηκε στην Αλάσκα το 1000 μ.Χ. και μετακινήθηκαν στη δυτική Γροιλανδία,μετά από τρεις αιώνες (1300 μ.Χ.) και λίγο αργότερα το 1400 μ.Χ .στην ανατολική Γροιλανδία.
Χαρακτηριστικά  Εσκιμώων: :
   Οι Εσκιμώοι ανήκουν στη φυλή των Ιννουϊαδών. Είναι άνθρωποι χαμηλού ή μέσου αναστήματος με ελαφρά κίτρινο δέρμα και χαρακτηριστικό είναι τα σκιστά μάτια. Τα μαλλιά τους είναι ίσια, πυκνά και μαύρα. Εκτός  από τις  περιοχές τις Γροιλανδίας και του Καναδά κατοικούν και στις Β.Α. περιοχές της Ασίας.
     Δραστηριότητες:
    Κατάφεραν να επιζήσουν σε δύσκολες κλιματολογικές συνθήκες διαμένοντας σε ιγγλού και κυνηγώντας κυρίως φώκιες και φάλαινες που εξασφάλιζαν  τροφή και ένδυση. Μετακινούνταν με έλκηθρα τα οποία έσερναν σκυλιά.

                                                           Γεωργία Τ. Αθανασία Γ. Στ 'Τάξη
                           
                                                                                                                                                                                                   

Πέμπτη 2 Φεβρουαρίου 2012

Λαοί του κόσμου

                                                                 Λαοί του κόσμου
Αβοριγίνες εννοούνται οι αυτόχθονες λαοί ενός τόπου.Ο όρος "Αβοριγίνες", με κεφαλαίο "Α", (στα Αγγλικά "Aborigines") στη σύγχρονη βιβλιογραφία εφαρμόζεται κυρίως για τους αυτόχθονες κατοίκους της Αυστραλίας.
Στον Καναδά, ο νομικός όρος "Αβοριγίνες", χρησιμοποιείται για να περιγράψει το σύνολο των 3 αυτόχθονων φυλών της περιοχής, τους Ινουίτ, Μετίς και τα «Πρώτα Έθνη» (αναφέρονται στο σύνταγμα ως «Ινδιάνοι»). Ο όρος εισήχθει το 1982 (Section Thirty-five of the Constitution Act, 1982).
Καταγωγή
Αβορίγινες είναι οι τοπικοί κάτοικοι της Αυστραλίας που ήρθαν πιθανά από την Ασία τουλάχιστον πριν 30.000 έτη.
Στα τέλη του 18ου αιώνα υπήρχαν 500 - 600 διαφορετικές φυλές με διαφορετικές διαλέκτους, από τις οποίες 50 έχουν εξαφανιστεί.
Οι Αβοριγίνες αποδεκατίστηκαν απο λευκούς επιδρομείς-αποίκους
Θρησκεία
 θρησκευόμενος λαός,πράγμα που εκφράζεται όχι μόνο στους μύθους και στις τελετές ,αλλά σε όλες τις πτυχές της κοινωνίας τους.Γι αυτούς ,όλος ο Κόσμος,η Γη ,οι άνθρωποι,τα ζώα και τα φυτά,δημιουργήθηκαν από τα πρωταρχικά πνεύματα,τους πρωταρχικούς θεούς,οι οποίοι υπάρχουν και θα υπάρχουν πάντα.Η τελετουργική διαδικασία παίζει ιδιαίτερα σημαντικό ρόλο στην κοινωνική και καθημερινή ζωή των Αβορίγινων. Οι τελετές τους αναπαριστούν γεγονότα της Dreamtime τα ταξίδια των θεών, μύθοι που τους αφορούν, δράσεις και κινήσεις τους συνοδευμένες από τα κατάλληλα τραγούδια και τους χορούς, συνθέτουν μια κλασική τελετή οποιουδήποτε τύπου: μύησης, εορταστική, επικήδεια.
Τέχνη
 Στην Βόρεια Αυστραλία η τέχνη των Αβορίγινων περιλαμβάνει γλυπτική, τοιχογραφία, ζωγραφική στους φλοιούς των δέντρων και βραχογραφία. Ακόμη, κατασκευάζουν καλάθια, κομπολόγια κ.α.
                        Μουσική
Η μουσική θεωρείται ότι αποτελεί μία "γέφυρα" ανάμεσα σε αυτούς και στους προγόνους, τους ήρωες, τη Γη, τα ζώα που ζουν σε αυτήν, και φυσικά τους Θεούς τους. Επίσης η επίκληση για βροχή, μία θεραπευτική τελετουργία, κ.λπ., συνοδεύεται από μουσική και χορούς.
                  Γιάννης Καρ. τάξη Στ 


Τσερόκι είναι φυλή ιθαγενών της Αμερικής που είναι εγκαταστημένοι στις νοτιοανατολικές Ηνωμένες Πολιτείες.

Μάγια είναι ένας λαός Ινδιάνων της Κεντρικής Αμερικής, Καταλαμβάνει μια συνεχή έκταση στο νότιο Μεξικό, στη Γουατεμάλα και στο βόρειο Μπελίζ και μιλά διάφορες γλώσσες της γλωσσικής οικογένειας των Μάγια. Οι αρχαιολόγοι και οι ερευνητές των Μάγια διαίρεσαν τις περιοχές που ζούσαν οι λαοί των Μάγια σε 3 ζώνες- βόρεια, κεντρική, νότια. Η γεωγραφική, αυτή, διαίρεση συμπίπτει και με τη γλωσσική διαίρεση.
Πριν από τη κατάκτηση του Μεξικού από τους Ισπανούς οι Μάγια είχαν αναπτύξει τον λαμπρότερο πολιτισμό του Δυτικού Ημισφαιρίου. Ασκούσαν τη γεωργία, έκτιζαν πέτρινα σπίτια και πυραμιδοειδείς ναούς, κατεργάζονταν το χαλκό και το χρυσό, γνώριζαν την υφαντουργία και χρησιμοποιούσαν μια μορφή ιερογλυφικής γραφής. Οι ρίζες του πολιτισμού των Μάγια φτάνουν πολύ πίσω στην προϊστορία, πέρα από το 2000 π.Χ. όπου αντιστοιχεί η Αρχαϊκή περίοδος. Μετά αρχίζει η Προκλασική περίοδος που χρονολογείται από το 2000 π.Χ. 250 μ.Χ. Ακολουθεί η Κλασική περίοδος μέχρι το 1000 μ.Χ. Τέλος από το 1000-1540 χρονολογείται η Μετακλασική περίοδος.

Τα κέντρα των μεγάλων πόλεων τους περιλάμβαναν μια ορθογώνια πλατεία που περιβαλλόταν από τις τρεις ή τέσσερις πλευρές της από τεχνητούς λόφους ή εξέδρες. Πολλές φορές αυτές οι πλατείες ήταν χτισμένες σε τεχνητά επίπεδα αναχώματα. Στην επίπεδη επιφάνεια των ψηλών πυραμίδων χτίζονταν ναοί. Στις πλατείες υπήρχαν και χαμηλές πυραμίδες που χρησίμευαν για βάσεις ανακτόρων με πολλά δωμάτια που ανήκαν, κυρίως, σε αριστοκράτες. Τα μικρά κέντρα αποτελούνταν από μια πλατεία, τα μεγάλα, όμως, είχαν αρκετές που κάλυπταν τεράστιες εκτάσεις. Ένα άλλο χαρακτηριστικό των πόλεων ήταν το γήπεδο όπου παίζονταν το πολύ διαδεδομένο παιχνίδι της μπάλας.

Τα αρχαιολογικά μνημεία που διασώθηκαν μέχρι τις μέρες μας, μας επιτρέπουν να βγάλουμε το συμπέρασμα ότι ο πολιτισμός τους έφτανε στο επίπεδο των περισσότερο γνωστών πολιτισμών της αρχαιότητας, της Ελλάδας, Αιγύπτου, Ινδίας κ.ά. Ανάπτυξαν σημαντικά την αρχιτεκτονική τους, δείγματα της οποίας έχουμε αρκετά. Έφτιαξαν πυραμίδες, ναούς, άλλα κτίρια που στολίστηκαν με αξιοθαύμαστα κομψά σχέδια, γλυπτά και ζωγραφιστά. Όπως όλες οι φυλές της Αμερικής, έτσι και οι Μάγια χτυπήθηκαν σκληρά απ' τους Ισπανούς κατακτητές και σιγά - σιγά άρχισαν να εξαφανίζονται.

Το μυστήριο της καταγωγής της φυλής των Μάγια στηρίζεται ως ένα μεγάλο βαθμό στο γεγονός πως ο πολιτισμός τους είχε ξεπεράσει κατά πολύ το μέσο πολιτιστικό επίπεδο πολλών άλλων αρχαίων λαών του πλανήτη μας, εξαιρώντας βέβαια τον Ελληνικό πολιτισμό, κάτι που αποτελεί ένα εξίσου σημαντικό μυστήριο εάν λάβουμε υπ’ όψιν μας το γεγονός ότι στον κόλπο του Γιουκατάν, δηλαδή εκεί που μεγαλούργησε ο λαός των Μάγια, το Ελληνικό στοιχείο είναι απολύτως εμφανές στις μεγαλοπρεπείς κατασκευές τους, αλλά ακόμα και σε πολλά στοιχεία της γλώσσας.


Ωστόσο όμως ως λαός έμοιαζε σα να μην ακολουθούσε το κοινό εξελικτικό ρυθμό της Γης. Οι ερευνητές του διαστήματος έχουν αποδείξει πως σε κανένα από τους πλανήτες του ηλιακού μας συστήματος δεν υπήρχε εξελιγμένος πολιτισμός (πλυν του Άρη) που σε γενικές γραμμές ερευνάται συνεχώς λόγω του ότι κάποια σημεία της επιφάνειας του, έδειξαν ύποπτα στοιχεία ύπαρξης ζωής και πιθανότατα πολιτισμού.

Στο αστρικό ημερολόγιο των Μάγια υπάρχουν πολλές μαρτυρίες και (προφητείες) που ορίζουν κάποιες παραμέτρους της ζωής μας στο εγγύς μέλλον. Αυτές οι προφητείες ξεκίνησαν με αναφορές του πριν, του μεσαίωνα και του τώρα.
Το (τώρα) είναι και το ζητούμενο διότι ακόμα και αν λάβουμε την προφητεία ως ένα κακόγουστο αστείο, ή μία γελοία σύμπτωση, ή και μία καλοστημένη φάρσα, το γεγονός είναι πως ταυτίζεται απόλυτα και με την σύγχρονη επιστήμη. Ημερολόγιο και ερευνητές, NASA, αστρονόμοι και λοιποί του χώρου αυτού, όλοι περιμένουν το 2012 το μήνα Δεκέμβριο, να συμβεί κάτι. Κάτι πολύ σοβαρό.


Οι Μάγια μας είπαν ακριβώς το ίδιο προ αμνημονεύτων χρόνων και μάλιστα χωρίς να έχουν την τεχνολογία και την τεχνογνωσία που έχουμε εμείς σήμερα. Η μήπως την είχαν και μάλιστα σε βαθμό που εμείς αδυνατούμε σήμερα να κατανοήσουμε, και ίσως να αποδεχτούμε.
  Αθανασία -Ραφαηλία  μαθήτριες Στ


Τετάρτη 1 Φεβρουαρίου 2012

Ζωή στις πολικές περιοχές










Η ζωή στις πολικές περιοχές Οι πολικές περιοχές βρίσκονται βορειότερα από το βόρειο πολικό κύκλο και νοτιότερα από το νότιο πολικό κύκλο.Οι περιοχές αυτές είναι πάντα σκεπασμένες με πάγο  αφού οι ηλιακές ακτίνες πέφτουν τελείως πλάγια σε αυτές και η θερμοκρασία είναι πολύ χαμηλή έως και 60 βαθμούς.Μάλιστα το έδαφος είναι πάντα παγωμένο σε βάθος.Έτσι λίγα είναι τα φυτά και τα ζώα που μπορούν να προσαρμοστούν.Η βλάστηση που επικρατεί είναι της τούνδρας και λίγο νοτιότερα στα όρια της εύκρατης και της πολικής της ταιγκας ,ενώ ζουν κυρίως τάρανδοι πολικές αρκούδες,αλεπούδες ,λαγοί και μεγάλα αποδημητικά πουλιά.


                         ΧΡΥΣΑ.Κ

Οι Λάπωνες


ΛΑΠΩΝΕΣ Ευρωπαϊκή εθνότητα,που αυτονομάζονται σαάμοι.Έχουν χαμηλό ανάστημα,δέρμα,κίτρινο προς μελαχρινό,πρόσωπο πλατύ κρανίο βραχυκέφαλο και μαλλά σκούρα.Μιλούν σαάμικη γλώσσα.Ανήκουν στη λουθηρανική[σκανδιναβοί]και στην ορθόδοξη [της Ρωσίας]εκκλησία. μερικοί πιστεύουν σε διάφορες ανιμιστικέςδοξασίες πολλοί έχουν εκπολιστεί, αλλά εξακολουθούν να ζουν νομαδική ζωή και να εκτρέφουν ταράνδους.Μένουν κινητές κωνικές σε  σκηνές από δέρμα ταράνδου.Οι εγκατεστημένοι μόνιμα σκεπάζουν τα σπίτια τους με φλούδες δέντρων ,με κλαδιά και λάσπη.Η μεταφορά γίνεται με έλκηθρο που σέρνονται από ταράνδους.Στη Ρωσία όλοι ασχολούνται με το ψάρεμα και το κυνήγι.Οι Λάπωνες ονομάζονται Σαμπέ. Επειδή στην περιοχή που ζουν έχει πολικό κρύο,ντύνονται με δέρματα ταράνδων και τρέφονται με το κρέας των ταράνδων και τα ψάρια.
                                          Χρύσα Κ.

Κυριακή 21 Μαρτίου 2010

Το Νέο Μουσείο της Ακρόπολης


Η Αθήνα έχει πολλά και υπέροχα  αξιοθέατα – μνημεία , όπως ο  Λυκαβηττός, το μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη, των Ελλήνων και πολλά  άλλα. Αυτό όμως που την  κάνει να  ξεχωρίζει είναι  το νέο μουσείο της Ακρόπολης. Βρίσκεται στη θέση    Μακρυγιάννη , στη Διονυσίου Αρεοπαγίτου.


Ο  Γαλλοελβετός  αρχιτέκτονας Μπερνάρ Τσουμί  και ο Έλληνας Μιχάλης Φωτιάδης δημιούργησαν για το παγκόσμιο κοινό ένα μουσείο με εκθεσιακό χώρο 14.000 τμ. Το μουσείο εκτείνεται στο ισόγειο και σε τρία επίπεδα. Το ισόγειο συνδέεται με τα αρχαιολογικά ευρήματα κατά τις εργασίες  εκσκαφής. Τα ευρήματα διασώθηκαν και αναδείχθηκαν χάρη στο γυάλινο δάπεδο που συναντά κάνεις μόλις μπει στο μουσείο.
 Ο  Γαλλοελβετός  αρχιτέκτονας Μπερνάρ Τσουμί  και ο Έλληνας Μιχάλης Φωτιάδης δημιούργησαν για το παγκόσμιο κοινό ένα μουσείο με εκθεσιακό χώρο 14.000 τμ. Το μουσείο εκτείνεται στο ισόγειο και σε τρία επίπεδα. Το ισόγειο συνδέεται με τα αρχαιολογικά ευρήματα κατά τις εργασίες  εκσκαφής. Τα ευρήματα διασώθηκαν και αναδείχθηκαν χάρη στο γυάλινο δάπεδο που συναντά κάνεις μόλις μπει στο μουσείο.


Εξαιτίας αυτών των ευρημάτων, μάλιστα, το κτήριο χρίστηκε πάνω σε πιλοτή. Στο ισόγειο ο επισκέπτης ημπόρει να δει την αίθουσα των Κλιτυων, την αίθουσα της εικονικής πραγματικότητας και την αίθουσα των περιοδικών εκθέσεων. Στο πρώτο επίπεδο βρίσκεται η αίθουσα των αρχαϊκών που θα φιλοξενήσει όλα τα γλυπτά και τα έργα που συνδέονται με την ακρόπολη, το τμήμα των προπυλαίων, το τμήμα του ναού της Αθηνάς νίκης, το τμήμα του Ερεχθείου και το τμήμα των μεταπαρθενωνιων και μεταγενέστερων έργων. Στο τρίτο επίπεδο βρίσκεται το πιο πολυδιαφημισμένων τμήμα του μουσείου, η αίθουσα του Παρθενώνα. Αξίζει να το επισκεφτείτε!
  Εξαιτίας αυτών των ευρημάτων, μάλιστα, το κτήριο χρίστηκε πάνω σε πιλοτή. Στο ισόγειο ο επισκέπτης ημπόρει να δει την αίθουσα των Κλιτυων, την αίθουσα της εικονικής πραγματικότητας και την αίθουσα των περιοδικών εκθέσεων. Στο πρώτο επίπεδο βρίσκεται η αίθουσα των αρχαϊκών που θα φιλοξενήσει όλα τα γλυπτά και τα έργα που συνδέονται με την ακρόπολη, το τμήμα των προπυλαίων, το τμήμα του ναού της Αθηνάς νίκης, το τμήμα του Ερεχθείου και το τμήμα των μεταπαρθενωνιων και μεταγενέστερων έργων. Στο τρίτο επίπεδο βρίσκεται το πιο πολυδιαφημισμένων τμήμα του μουσείου, η αίθουσα του Παρθενώνα. Αξίζει να το επισκεφτείτε!