Παραδισιακά παιχνίδια των παππούδων μας..

Στο σχολείο μας  δημιουργήσαμε μια έκθεση με παραδοσιακά παιχνίδια φερμένα από τους γονείς μας και τους παππούδες μας.Αφου πρώτα τα ανακαλύψαμε ,παίξαμε μαζί τους και τα παρουσιάσαμε σε όλους τους μαθητές του σχολείου μας .Τέλος τα τοποθετήσαμε σε μια ωραία βιτρίνα και φτιάξαμε έτσι ένα μικρό μουσείο  εκθεμάτων στο χώρο μας.

Πάνινη κούκλα φτιαγμένη με τα χέρια της γιαγιάς καθότι τα παιχνίδια παλιότερα κατασκευαζόταν από τους ίδιους τους παίκτες με υλικά που υπήρχαν και περρίσευαν σε κάθε σπίτι.

Σφεντόνα αγορίστικο παιχνίδι φτιαγμένο με ένα απλό λάστιχο παρμένο από παλιές σαμπρέλες αυτοκινήτων  και ένα σμιλεμένο ξύλο από τον ίδιο το παίκτη που θα το χρησιμοποιούσε για το κυνήγι των πουλιών και όχι μόνο .Στην άκρη του λάστιχου βάζανε την πέτρα και σημάδευαν το πουλί .Πολλές φορές το χρησιμοποιούσαν για να κάνουν" πλάκα¨" μεταξύ τους με όχι καλά αποτελέσματαή σημέδευαν διάφορα πράγματα ,έτσι γίνονταν ξεφτέρια στο σημάδεμα.

Ξύλινο τόξο απαραίτητο σε κάθε αγόρι για το πέταγμα των βέλων φτιαγμένο με κληματόβεργες για να είναι ευλύγιστο .Αφού τοποθετούσαν ένα στόχο στον απέναντι τοίχο προσπαθύσαν να κάνουν και αγώνες τοξοβολίας.

Η κατρακύλα φτιαγμένη από ένα ξύλο ,σύρμα και ένα κουτί ή κατασκευή ξύλινης ρόδας  το οποίο χρησίμευε για ρόδα .Πολλά παιδιά μαζί σε παράταξη κάναν αγώνες δρόμου για το ποιος θα κάνει την πιο μακρινή διαδρομή.Μια ψευδαίσθηση των αγώνων ράλι όμως ταυτόχρονα πολύ δημιουργική και φυσικά τέλεια γυμναστική αφού τρέχαν σε όλο το  χωριό.

Αγαπημένο παιχνίδι των αγοριών το ξύλινο σπαθί καθότι συνήθως τα αγόρια ενδιαφέρονται περισσότερο για αυτό το παιχνίδι.

Τσιλίκι

Παιζόταν από δυο παίκτες. Ο κάθε παίκτης κρατούσε μια βέργα, περίπου μισό μέτρο, την τσιλικόβεργα. Το τσιλίκι ήταν ένα μικρότερο κομμάτι ξύλου περίπου 25 εκατοστών. Το τσιλίκι ήταν πελεκημένο στις άκρες έτσι ώστε να είναι μυτερό και να εκτινάσσεται προς τα πάνω όταν το χτυπούσαν με την τσιλικόβεργα στις άκρες. Κάθε παίκτης έπαιζε με τη σειρά του.
Στο παίξιμό του έμοιαζε με το αμερικάνικο παιχνίδι "μπεηζμπωλ". Ζωγράφιζαν ένα κύκλο μέσα από τον οποίο το παιδί που έπαιζε πρώτο προσπαθούσε να διώξει όσο μπορούσε μακρύτερα το "τσιλίκι" που κρατούσε με το ένα του χέρι χτυπώντας το με την τσιλικόβεργα που είχε στο άλλο.

Αν το άλλο παιδί κατάφερνε να πιάσει το τσιλίκι στον αέρα τότε έχανε το πρώτο κι άλλαζαν ρόλους. Αν δεν τα κατάφερνε τότε είχε μια ακόμα ευκαιρία να "κάψει" τον αντίπαλό του αν πετύχαινε με το τσιλίκι που πετούσε από το σημείο στο οποίο είχε καταλήξει τον πρώτο παίκτη που καθόταν μέσα στον κύκλο. Ο πρώτος παίκτης τώρα δεν καθόταν να δεχτεί μοιρολατρικά το χτύπημα του αντίπαλου. Με την τσιλικόβεργα προσπαθούσε να χτυπήσει το τσιλίκι και να το επιστρέψει πίσω και μάλιστα όσο πιο μακριά γινόταν. Κι αυτό γιατί στη συνέχεια μετρούσαν πόσα βήματα μακριά από τον κύκλο είχε καταλήξει το τσιλίκι και για κάθε βήμα έπαιρνε πόντους.

Νικητής ήταν αυτός που συγκέντρωνε τους περισσότερους πόντους.

Διάφορα ζωάκια κατασκευσασμένα για παιχνίδι .

Πάνινες μπάλες για διάφορα παιχνίδια αυλής και  όχι μόνο.

                                ¨Ερευνα από Ομάδα μαθητών της Στ

Μαρί Κιουρί

                                      <<Η  αιτία που σκέφτηκα να γράψω πληροφορίες για τη Μαρί Κιουρί,ήταν το μάθημα της Γλώσσας και θέλησα να μοιραστώ μαζί σας αυτές τις πληροφορίες>>.

                                                Μαρί Κιουρί


Η Μαρία Σκουοντόφσκα-Κιουρί, γεννήθηκε το 1867 στη Βαρσοβία.Ο πατέρας της ήταν καθηγητής φυσικής και μαθηματικών και υποδιευθυντής σε ένα Λύκειο θηλέων της Βαρσοβίας ενώ η μητέρα της, η οποία ανήκε σε αριστοκρατική οικογένεια χωρίς όμως οικονομική άνεση, ήταν καθηγήτρια σε σχολή της ίδιας πόλης.Από μικρή ξεχώριζε στο σχολείο για τις ικανότητες της, κυρίως στην φυσική και στα μαθηματικά..Δύο χρόνια αργότερα,η αδερφή της πέθανε από τύφο,ενώ το 1878,η μητέρα της απεβίωσε.από όλες τις κακουχίες η Μαρία Σκουοντόφσκα συνέχισε τις σπουδές της σε κρατικό γυμνάσιο και αποφοίτησε με επιτυχία. Εκείνη την εποχή δεν επιτρεπόταν η φοίτηση γυναικών στα πολωνικά πανεπιστήμια, με αποτέλεσμα να πρέπει να μετακομίσει στο εξωτερικό. Όμως η φτώχεια της οικογένειας την ανάγκασε να αναζητήσει εργασία ως κουβερνάντα ή ως δασκάλα  σε πλούσιες οικογένειες,ενώ ταυτόχρονα παρακολουθούσε μαθήματα στο παράνομο <<Κινητό Πανεπιστήμιο>>.Στην οικογένεια όπου εργαζόταν γνώρισε και ερωτεύτηκε τον Καζίμιεζ Μπουοντίφσκι, αλλά ύστερα από παρέμβαση των γονέων του το ειδύλλιο διαλύθηκε.



                                                                                                    Ραφαηλία Κ.

Τσάρλι Τσάπλιν

       << Με αφορμή ενός μαθήματος της γλώσσας,σκέφτηκα να σας αναφέρω μερικές πληροφορίες για τον γνωστό, ''κωμικό'' ηθοποιό Τσάρλι Τσάπλιν.Οι πληροφορίες που έμαθα μου άρεσαν και για αυτό σκέφτηκα, να τις μοιραστώ μαζί σας!>>

    Ο Τσαρλς Σπένσερ Τσάπλιν γεννήθηκε στις 16 Απριλίου του 1889 στο Λονδίνο. Οι γονείς του, Τσαρλς Τσάπλιν και Χάνα Χάριετ Πέντλιγκχαμ Χιλ ήταν καλλιτέχνες του μιούζικ χολ. Ο πατέρας του ήταν αλκοολικός και ένα χρόνο μετά τη γέννηση του Τσάρλι εγκατέλειψε τη σύζυγό του και τα δύο τους παιδιά, τον Τσάρλι και τον μεγαλύτερο αδερφό του, Σίντνεϊ, που είχε γεννηθεί εκτός γάμου. Λίγο αργότερα η Χάνα εμφάνισε προβλήματα υγείας, εγκατέλειψε την καριέρα της και άρχισε να δουλεύει ως ράφτρα. Καθώς δεν είχε αρκετά χρήματα και ο πρώην σύζυγος της σπάνια τους βοηθούσε οικονομικά, αναγκάστηκε να ζήσει με τα παιδιά της σε διάφορα διαμερίσματα υπό άθλιες συνθήκες.
    Βγήκε για πρώτη φορά στη σκηνή στην ηλικία των πέντε ετών, όταν ακόμα η μητέρα του δεν είχε εγκαταλείψει την καριέρα της, για να την αντικαταστήσει ένα βράδυ που ήταν άρρωστη, εκτελώντας με κωμικό τρόπο ένα τραγούδι-σουξέ μέσα σε καταιγισμό χειροκροτημάτων.
    To φθινόπωρο του 1910 ο Τσάρλι (σε ηλικία 21 χρονών), ταξίδεψε με τον θίασο στην Αμερική. Στα τέλη της επόμενης χρονιάς επέστρεψε στην Αγγλία και αφού μετέφερε την μητέρα του σε καλύτερο ίδρυμα, ξαναέφυγε με τον ίδιο θίασο για την Αμερική όπου παρέμεινε πολλά χρόνια..


                                                                    Αθανασία Γ. Στ Τάξη 

Πλανητάριο

Επισκεφτήκαμε σήμερα το Πλανητάριο Θεσσαλονίκης,όπου παρακολουθήσαμε ένα πλούσιο εκπαιδευτικό πρόγραμμα για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.Εκεί είδαμε την αλόγιστη χρήση του Λιγνίτη και τις καταστροφικές συνέπειες του για το περιβάλλον καθώς ακόμη κατασκευάσαμε ένα ηλιακό αυτοκίνητο .Διασκεδάσαμε πάρα πολύ ,περάσαμε ευχάριστα και ανακαλύψαμε την ήδη προυπάρχουσα γνώση που είχαμε από το σχολείο.


Επίσης η ξενάγηση στο χώρο του μουσείου και στο Τεχνοπάρκο ήταν εκπληκτική.

Παλιά αυτοκίνητα

Το πρώτο ελληνικό αυτοκίνητο του Γουλανδρή

Τέλος παρακολουθήσαμε και την προβολή η "Γη κι εγώ".Μια εκπαιδευτική εκδροομή γεμάτη ενδιαφέρον μακάρι να μπορούσαμε να ξαναπάμε γιατί αφήσαμε χωρίς επίσκεψη τον προσομοιωτή και άλλες προβολές.Ευχαριστούμε πολύ τους δασκάλους που μας πήγαν .


Ομάδα μαθητών της Στ'

Παραδοσιακά επαγγέλματα

παραδοσιακά επαγγέλματα

View more PowerPoint from Dimotiko sxoleio N.Apollonias

Αθανασία-Ραφαηλία-Χρύσα-Γεωργία Στ.

Οσέλοτος

                                                                       ΟΣΈΛΟΤΟΣ

Επιστημονική ονομασία: felis pardalis
Μήκος σώματος:50-100 εκατοστά
Μήκος ουράς: 30-45 εκατοστά
 Βάρος:12-16 κιλά
Συνήθειες:σαρκοφάγο,μοναχικό,νυκτόβιο ζώο
Ιδιαίτερα χαρακτηριστικά:ικανότατος αναρριχητής
Πού ζει:στα λιβάδια,τους βάλτους και τα δάση του Μεξικού και της Κεντρικής και Νότιας Αμερικής.
Κατάσταση:κάποτε κυνηγούσαν τον οσελότο για τη γούνα του,σήμερα όμως είναι προστατευόμενο είδος και ο αριθμός των μελών του είδους του έχει αυξηθεί.

Τι τρώει:τρωκτικά,πουλιά,σαύρες,ψάρια,νυχτερίδες,μικρούς πιθήκους,χελώνες,αρμαντίλο και μυρμηγκοφάγους.

Χαρακτηριστικά:μαύρες ραβδώσεις,μαύρες κηλίδες στις πατούσες,μαύρες βούλες στη ράχη,κοντό τρίχωμα απαλό σαν βελούδο.

                                                                                                             Χριστίνα Μ.

Γυναίκες στην επιστήμη

ΕΙΡΗΝΗ ΜΑΡΓΙΟΛΑΚΗ                                                                                                  Η Η Ειρήνη Μαργιολάκη σπούδασε βιολογία στο Πανεπιστήμιο της Πάτρας. Ήταν μία από τις βραβευθεί-σεις στο Παρίσι, σε μια λαμπρή τελετή στο κτίριο της UNESCO. Παρέλαβε το βραβείο από τα χέρια της γ.γ. της UNESCO Ιρίνας Μπόκοβα. 

 Είναι η πρώτη φορά στα 12 χρόνια του θεσμού που βραβεύεται Ελληνίδα. Η  λέκτορας του τμήματος Βιολογίας του Πανεπιστημίου Πατρών κ. Μαργιολάκη συνεργάζεται με το Ευρωπαϊκό Εργαστήριο Ακτινοβολίας Συγχρότρου στην Γκρενόμπλ. Στόχος της είναι η δημιουργία φαρμάκων και εμβολίων για τους ιούς που ενδέχεται να πλήξουν την Ευρώπη.

            Γεωργία Στ

Καλό Μήνα

Ευχόμαστε σε όλους καλό μήνα ,χαρούμενη Πρωτομαγιά!!!!

Δημοτικό σχολείο Ν.Απολλωνίας.

Πρωτομαγιά

                                                       ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ                                         

Πρωτομαγιά ονομάζεται η πρώτη μέρα του Μαΐου, η οποία είναι μέρα αργίας (η Πρωτομαγιά δεν είναι αργία, για το εργατικό κίνημα είναι απεργία) για πολλές χώρες του κόσμου. Τις περισσότερες φορές η Πρωτομαγιά είναι συνώνυμη με την Παγκόσμια Μέρα των Εργατών (Εργατική Πρωτομαγιά), την ημέρα δηλαδή που τιμώνται οι αγώνες του εργατικού κινήματος. Ο εορτασμός όμως της Πρωτομαγιάς, έχει τις ρίζες του στις παγανιστικές εορτές του παρελθόντος. Πολλά από τα αρχαία έθιμα έχουν επιβιώσει μέχρι και σήμερα. Η σημασία της ημέρας της Πρωτομαγιάς για τους αρχαίους λαούς οφείλεται στο γεγονός πως ημερολογιακά (για το βόρειο ημισφαίριο) η πρώτη ημέρα του Μαΐου βρίσκεται ανάμεσα στην Εαρινή Ισημερία και το Θερινό Ηλιοστάσιο, τοποθετείται δηλαδή στην αρχή της άνοιξης.

 Οι πρώτοι εορτασμοί της Πρωτομαγιάς ξεκίνησαν στην προ-χριστιανική Ευρώπη με γιορτές όπως το κέλτικο Μπελτέιν και την εωσφορική γιορτή της Νύχτας του Walpurgis στην κεντρική και βόρεια Ευρώπη. Με τον εκχριστιανισμό όμως της Ευρώπης, πολλές από αυτές τις γιορτές είτε απαγορεύτηκαν, είτε έλαβαν χριστιανικό χαρακτήρα. Έτσι, ο εορτασμός της Πρωτομαγιάς έχασε το θρησκευτικό του νόημα. Σήμερα, σε πολλές περιοχές της Ευρώπης επιβιώνουν έθιμα αυτής της εποχής όπως ο χορός γύρω από το Γαϊτανάκι. Σήμερα πολλές νεο-παγανιστικές ομάδες προσπαθούν να αναβιώσουν ανάλογα αρχαία έθιμα της Πρωτομαγιάς.
Για πολλές προ-χριστιανικές παγανιστικές κοινωνίες της Ευρώπης η Πρωτομαγιά εορτάζοταν ως η πρώτη ημέρα του καλοκαιριού. Έτσι το Θερινό Ηλιοστάσιο στις 21 Ιουνίου συνέπιπτε με τη μέση του καλοκαιριού.
                                                                                                                              ΧΡΥΣΑ Κ.
                                                                                            ΣΤ ΤΑΞΗ

Συνέντευξη με τον κ.Χρήστο

                                     Συνέντευξη με τον κ.Χρήστο

•   Πόσα χρόνια μένετε στη Νέα Απολλωνία;

Στη Νέα Απολλωνία μένω από τότε που γεννήθηκα μέχρι σήμερα.

• Ποιες ήταν οι ασχολίες των κατοίκων;

Οι  ασχολίες των κατοίκων ήταν η γεωργία και η κτηνοτροφία.

• Πώς ήταν παλιά η Ν.Απολλωνία;

Παλιά οι δρόμοι ήταν  χωματόδρομοι,τα σπίτια ήταν  χτισμένα με πλήθια,υπήρχε μια γέφυρα,η οποία χώριζε την πλατεία ,η οποία ήταν το πρώην δημαρχείο μας και το δημοτικό.Είχε ένα κρεοπωλείο και ένα μανάβικο.Υπήρχε ένας κινηματογράφος,που τώρα δεν υπάρχει.

• Πώς ήταν τα παιδικά χρόνια στη Ν.Απολλωνία;  

            Δεν ήταν ούτε εύκολα ούτε δύσκολα.Τα παιδιά πηγαίνανε κανονικά στο σχολείο,αλλά ήταν αναγκασμένα να σταματούν λόγω της φτώχειας που υπήρχε τότε.Από πολύ μικρά τα παιδιά δούλευαν για να βγάλουν το ψωμί τους.Όμως,όταν είχανε ελεύθερο χρόνο,βγαίναν από το σπίτι και παίζανε όλα μαζί.

•  Ποιά ήταν τα αγαπημένα παιχνίδια των παιδιών; 

   Τα παιδιά είχανε πολλά αγαπημένα παιχνίδια όπως το κουτσό,το κρυφτό,το ποδόσφαιρο,το κυνηγητό και άλλα πολλά παιχνίδια.Τα κορίτσια έφτιαχναν κούκλες από χαρτί,πανί και βαμβάκι.Δηλαδή τα παιδιά έφτιαχναν μόνα τους τα παιχνίδια τους.



                                                                                 Άννα-Μαρία Χ.

 

Αλβανικό λεξικό

Καλημέρα=Mirmengjes
Ποτήρι=Gote
Τι κάνεις;=Car ben?
Καλησπέρα=Mirmbrrema
Καλό μεσημέρι=Dreken e mire
Καληνύχτα=Naten emir
Ελα λίγο=Ajde pak
Κοιμάσαι=Fle gjume
Πως σε λένε; =Si te quajne?

Ρενάτο-Ρομίνα Στ

Ευγένιος Τριβιζας

                                                  Ευγένιος   Τριβιζας                                                                                                                                                                      Ο Ευγένιος Τριβιζάς γεννήθηκε στην Αθήνα το 1946. Σπούδασε νομικά και οικονομικά και είναι καθηγητής εγκληματολογίας στην Αγγλία. Διδάσκει στο Πανεπιστήμιο του Reading, όπου διατελεί Ομότιμος Καθηγητής, και σε άλλα πανεπιστήμια. Είναι γνωστός ως συγγραφέας βιβλιών για παιδιά από τεσσάρων χρονών και πάνω. Όλα του τα έργα τα χαρακτηρίζει πρωτοτυπία και μεγάλη φαντασία.
Έχει γράψει γύρω στα 150 βιβλία που είναι: μυθιστορήματα, παραμύθια, θεατρικά έργα, αλφαβητάρια, διηγήματα, κόμικς, εκπαιδευτικά βιβλία και έχει συνεργαστεί με παιδικά περιοδικά. Από τα πιο γνωστά του έργα είναι η Φρουτοπία και το Νησί των πυροτεχνημάτων
.Ο Ευγένιος Τριβιζας ειναι δικηγόρος, πτυχιούχος της Νομικής και των Πολιτικών και Οικονομικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Αθηνών, κάτοχος του πτυχίου Master of Laws (University College) και διδάκτωρ Νομικής του Πανεπιστημίου του Λονδίνου (London School of Economics and Political Science) και Senior Research Fellow του Πανεπιστημίου Λονδίνου.

Διδάσκει Εγκληματολογία και Συγκριτικό Ποινικό Δίκαιο στο Πανεπιστήμιο του Reading και διευθύνει το Τμήμα Εγκληματολογικών Μελετών του ίδιου Πανεπιστημίου (Director of Criminal Justice Studies). Έχει διδάξει επίσης στο Bramshill Police College, τo Central London Polytechnic και το London School of Economics. Από το 1993-1998 ήταν επισκέπτης καθηγητής Εγκληματολογίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο Αθηνών.

   Μας άρεσε πάρα πολύ "Ο Χαμένος μανάβης" από τη Φρουτοπία που διδαχθήκαμε στο μάθημα της Γλώσσας.                                                            

                                                                  Χρύσα Κ.

Δράση καθαριότητας της Ν.Απολλωνίας

 Την  Κυριακή 29 Απριλίου του  2012   ομάδα παιδιών  της  Νέας Απολλωνίας  σε συνεργασία με φορείς του Δήμου Βόλβης ανέλαβαν και καθάρισαν την περιοχή του  ΠΡΟΦΗΤΗ ΗΛΙΑ, ΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ, ΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ.μέσα σε αυτή τη  περιβαλλοντική πράξη συμετείχαμε οι μαθήτριεςτης  ΣΤ τάξης ΧΡΙΣΤΙΝΑ- ΧΡΥΣΟΥΛΑ-ΡΟΜΙΝΑ. όπου γράψαμε αυτό το άρθρο για να δείξουμε σε όλους σας  πως πρέπει να φροντίζουμε το  ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΚΑΙ ΝΑ ΑΓΑΠΑΜΕ ΤΗΝ ΦΥΣΗ.
ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ ΠΩΣ ΟΛΟΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΓΗ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΤΑΜΕ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ.
ΕΠΙΣΗΣ γράψαμε την παρακάτω ανακοίνωση και την κολλήσαμε σε διάφορα μέρη του χωριού  ..

                                                 ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΜΗΝ ΠΕΤΑΤΕ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ.  ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΙ ΜΑΘΗΤΡΙΕΣ ΤΗΣ ΣΤ ΤΑΞΗΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ Ν. ΑΠΟΛΛΩΝΙΑΣ : ΡΟΜΙΝΑ, ΧΡΥΣΟΥΛΑ,ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 29 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2012 ΚΑΘΑΡΙΣΑΜΕ ΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ , ΤΟ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ, ΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΡΟΦΗΤΗ ΗΛΙΑ.ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΔΙΑΤΗΡΕΙΤΕ ΤΟ ΧΩΡΟ ΚΑΘΑΡΟ.




                                                   ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

                         +

                                                                           ΧΡΥΣΟΥΛΑ Κ

                                                  ΧΡΙΣΤΙΝΑ Μ.

                                                  ΡΟΜΙΝΑ Τ.                                                                                    

Λόρδος Βύρων

                                                

Ο Λόρδος Βύρων γγεννήθηκε στο Λονδίνο στις 22 Ιανουαρίου 1788 και ήταν γιος του πλοιάρχου του αγγλικού Βασιλικού Ναυτικού, Τζον Μπάιρον, και της δεύτερης συζύγου του, Κατερίνας. Ανήκε σε αριστοκρατική οικογένεια, εκ της μητέρας του, το γένος Γκόρντον, που ήταν απόγονος του βασιλιά της Αγγλίας Εδουάρδου του 3ου, πλην, όμως, όταν γεννήθηκε οι γονείς του είχαν ήδη χωρίσει. Ο μεν πατέρας του είχε διαφύγει στη Γαλλία λόγω χρεών, η δε μητέρα του ξόδεψε μεγάλο μέρος της δικής της περιουσίας για την αποπληρωμή των χρεών. Ο Λόρδος Βύρων γεννήθηκε χωλός (στη δεξιά κνήμη) και τα πρώτα χρόνια διέμενε με την μητέρα του στην περιοχή Άλμπερτ, μάλλον φτωχικά, όπου και έμαθε και τα πρώτα του γράμματα. Στις 19 Μαΐου του 1798 πέθανε ένας θείος του, από τη μητέρα του, ο οποίος του κληροδότησε όλη την περιουσία και τον τίτλο του 9ου Λόρδου της οικογένειας. Έτσι, η ζωή του από τότε άλλαξε. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Κέμπριτζ, αποκτώντας πολύ καλή μόρφωση. Ήταν χαρακτήρας ανήσυχος, παρορμητικός και τυχοδιωκτικός. Έτσι, ξεκίνησε περιοδείες και περιπλανήσεις στη νότια Ευρώπη (Πορτογαλία, Ισπανία, Ελλάδα, Τουρκία).

Απεβίωσε στις 19 Απριλίου του 1824 ύστερα από πυρετό. Το πένθος για τον θάνατό του ήταν γενικό και ο Διονύσιος Σολωμός συνέθεσε μακρά ωδή στη μνήμη του. Η καρδιά του ενταφιάστηκε στο Μεσολόγγι. Προς εκδήλωση του πένθους στο Μεσολόγγι ρίχτηκαν 37 κανονιοβολισμοί από την ανατολή του ηλίου και μία κάθε λεπτό.  

                                                                 Ραφαηλία Κ. ΣΤ'

                                                                            

Η Πασχαλιά

                                                              Η Πασχαλιά
  Μερικά λουλούδια του Πάσχα είναι οι παπαρούνες τα κρινάκια και το ποιο γνωστό η πασχαλιά
   Η Πασχαλιά.

 Πριν τη σταύρωση του Χριστού υπήρχε ένα δέντρο που δεν έβγαζε άνθη παρα μόνο κάτι μικρά πράσινα φύλλα. Τη μέρα που σταυρώνανε τον Ιησού όλα άλλαξαν.  Η Παναγία στεναχωρημένη για το χαμό του γιού της πήγε και ακούμπησε πάνω στο κορμό του δέντρου. Το δέντρο καταλαβαίνοντας το δράμα της έριξε τα φύλλα του και έκανε ένα μαλακό στρώμα για να ξεκουραστεί.Όταν ξύπνησε η Παναγία είδε τι είχε κάνει το δέντρο και το ευλόγησε να βγάλει άνθη.

                                                                              Γεωργία Τ.

ΜΟΥΣΕΙΟ ΣΟΛΩΜΟΥ

                                                            Το Μουσείο του Σολωμού.

    Αυτό το μουσείο είναι αφιερωμένο στον Έλληνα ποιητή   Διονύσιο  Σολωμό, ο οποίος είναι διάσημος σε όλη την Ελλάδα, γιατί έγραψε τον Εθνικό ύμνο.
Το μουσείο στεγάζεται στην οδό Αρσενίου στο σπίτι στο οποίο έζησε για πολλά χρόνια ανάμεσα στο 1798 και 1857 ο ποιητής και στο οποίο τελικά πέθανε.
Στο εσωτερικό του υπάρχουν προσωπικά αντικείμενα, χειρόγραφα, έπιπλα, φωτογραφίες και ιστορικό υλικό από την ζωή και τα έργα του.
Επιπλέον υπάρχει το γραφείο του ποιητή και η βιβλιοθήκη όπου υπάρχουν παλιές εκδόσεις του “Ύμνου εις την Ελευθερία” εκτός από τα πολυάριθμα βιβλία του ποιητή.
Αυτό το σπίτι που σήμερα είναι η έδρα του μουσείου στο παρελθόν, καταστράφηκε από βομβαρδισμούς κατά την διάρκεια του δεύτερου παγκόσμιου πολέμου και μετά ανακαινίσθηκε.










                                          Ραφαηλία Κ.-Αθανασία Γ. ΣΤ΄ τάξη




                                            

Τα δέκα πιο επικίνδυνα ζώα

                     

.

 

Τα 10 πιο επικίνδυνα ζώα

1. ΚΟΥΝΟΥΠΙ

Το κουνούπι είναι δίπτερο έντομο με 3.500 περίπου είδη στον κόσμο και τρέφεται με νέκταρ και γύρη από διάφορα λουλούδια. Τα θηλυκά κουνούπια χρειάζονται αίμα για να μπορούν να κάνουν αυγά, γι’ αυτό και τσιμπάνε. Τα κουνούπια ερεθίζονται με τη θερμότητα του σώματος και την υγρασία του αέρα. Παρά το μέγεθός του, προκαλεί περίπου δύο (2!) εκατομμύρια θανάτους το χρόνο, εξαιτίας των παρασίτων που κουβαλάει, μεταδίδοντας έτσι ασθένειες, όπως η ελονοσία.

 

 

2. ΑΣΙΑΤΙΚΗ ΚΟΜΠΡΑ

Η ασιατική κόμπρα ζει σε θερμές χώρες, όπως η Ασία και η Αφρική. Το σώμα της φτάνει περίπου τα δύο μέτρα σε μήκος και τρώει, σαύρες, ποντίκια, βατράχους, σκουλήκια και μικρά θηλαστικά που κυνηγούν κυρίως τη νύχτα. Στο μπροστινό μέρος του στόματός της έεκτοξεύει  δηλιτήριο από τα  δύο ιοβόλα άγκιστρα και από εκεί το δηλητήριό της, όταν νοιώθει ότι απειλείται και θέλει να αμυνθεί. Το δηλητήριό της είναι ιδιαίτερα νευροτοξικό και συνήθως με ένα τσίμπημα σκοτώνει το θύμα της. Παράγεται από σιελογόνους αδένες που βρίσκονται πίσω από τα μάτια και αποτελείται κυρίως από πρωτεΐνες. Η ασιατική κόμπρα δεν είναι το πιο δηλητηριώδεις φίδι αλλά το πιο θανατηφόρο, λόγω της ποσότητας του δηλητηρίου που κατέχει. Τα είδη της κόμπρας είναι 12: τα κυριότερα είναι η νάγια, η μελανόλευκη και η βασιλική. Το σώμα της είναι σχεδόν κυλινδρικό και σκεπάζεται με φολίδες, ενώ το κεφάλι της είναι πολύ μικρό, έχει σχήμα τετραγώνου και έχει επίσης φολίδες. Επίσης, το ίδιο φίδι χρησιμοποίησε η Κλεοπάτρα για να δώσει τέλος στη ζωή της.

3. ΑΥΣΤΡΑΛΙΑΝΗ ΤΣΟΥΧΤΡΑ

Η αυστραλιανή τσούχτρα έχει σχήμα σαλατιέρας. Έχει 60 πλοκάμια μερικών μέτρων, τα οποία έχουν 5 χιλιάδες κελιά το καθένα με τοξίνη που μπορεί να σκοτώσει έως 60 ανθρώπους σταματώντας την καρδιά ή τους πνεύμονες. Επίσης, η μέδουσα κολυμπάει με τρεις έως τέσσερις κόμβους που σημαίνει 1,5 με 2 μέτρα ανά δευτερόλεπτο.  Γι’ αυτό το λόγο, είναι ένας μεγάλος φόβος για τους κολυμβητές αφού εκτός από θάνατο μπορούν να προκαλέσουν βασανιστικό πόνο τρώγοντας αργά – αργά το δέρμα.

4. ΜΕΓΑΛΟΣ ΑΣΠΡΟΣ ΚΑΡΧΑΡΙΑΣ

Ο λευκός καρχαρίας είναι αναμφισβήτητα το μεγαλύτερο γνωστό αρπακτικό ψάρι του κόσμου. Βρίσκεται στα παράκτια νερά κοντά στην επιφάνεια σε όλους τους σημαντικούς ωκεανούς. Φθάνει σε μήκος μεγαλύτερο των 6 μέτρων, ζυγίζει μέχρι 2.240 κιλά και διαθέτει 3 χιλιάδες δόντια. Στο 95% των περιπτώσεων, οι καρχαρίες δαγκώνουν μια φορά μόνο το θύμα, γεγονός που υποδηλώνει ότι δεν πρόκειται για συστηματικό κυνήγι. Η μυρωδιά του αίματος τον εξιτάρει, τον πιάνει αμόκ και επιτίθεται σε οτιδήποτε κινείται. Τα  κρούσματα στην Αυστραλία φτάνουν 50-100 κατά μέσο όρο το χρόνο και από αυτά τα δέκα είναι θανατηφόρα. Το πιο σημαντικό είναι να μην πανικοβληθεί το θύμα και αν τραυματιστεί απλός να πιέσει την πληγεί για να να σταματήσει την ροή του αίματος.

5. ΑΦΡΙΚΑΝΙΚΟ ΛΙΟΝΤΑΡΙ

Το αφρικανικό λιοντάρι είναι ο τέλειος κυνηγός. Ανήκει στην οικογένεια των αιλουροειδών και ζει συνήθως σε σαβάνες και γρασιδότοπους. Έχει τεράστια και δυνατά δόντια που θρυμματίζουν και τα πιο σκληρά κόκαλα, ταχύτητα αστραπής και κοφτερά νύχια ώστε να σκοτώνει πιο εύκολα τη λεία του. Το αρσενικό λιοντάρι ζυγίζει περίπου 250 κιλά, ξεχωρίζει οπτικά από την χαίτη του και είναι το δεύτερο μεγαλύτερο αιλουροειδές μετά την τίγρη. Τα λιοντάρια στην φύση ζουν περίπου 10-14 χρόνια, ενώ στην αιχμαλωσία ζουν πάνω από 20 χρόνια. Τα θηλυκά συνήθων κυνηγούν μαζί σε ομάδες. Τα λιοντάρια είναι κυρίαρχα αρπακτικά, παρόλο που τρώνε και θνησιμαία αν τους δοθεί η ευκαιρία. Ενώ συνήθως δεν κυνηγούν ανθρώπους επιλεκτικά, έχουν παρατηρηθεί περιπτώσεις λιονταριών που αναζητούσαν ανθρώπινα θηράματα.

 

 

 

6. ΑΥΣΤΡΑΛΙΑΝΟΣ ΚΡΟΚΟΔΕΙΛΟΣ

Ο αυστραλιανός κροκόδειλος ανήκει στην τάξη των μεγάλων ερπετών. Έχει το ισχυρότερο δάγκωμα στη φύση και είναι ο μεγαλύτερος παράκτιος κίνδυνος της Αυστραλίας, αφού μένει ακίνητος για ώρες σαν κούτσουρο που επιπλέει, ώστε να δελεάσει το θύμα του και περιμένει περαστικούς. Την κατάλληλη στιγμή εκτινάσσεται και προτού να προλάβει να αντιδράσει το θύμα, το αρπάζει και το κάνει μια χαψιά. Ο κροκόδειλος  μπορεί να φτάσει  έως και 10 μέτρα.

7. ΕΛΕΦΑΝΤΑΣ

Ο άγριος ελέφαντας είναι ένα τεράστιο εξαγριωμένο ζώο. Ανήκει στην οικογένεια των θηλαστικών και είναι το μεγαλύτερο ζώο εδάφους ζωντανό σήμερα. Θεωρείται πολύ επικίνδυνο, αφού κάθε χρόνο τουλάχιστον 500 άνθρωποι χάνουν τη ζωή τους από επίθεση ελεφάντων. Ζυγίζει σχεδόν 6 τόνους, το μήκος του φτάνει τα 7,5 μέτρα –μαζί με την προβοσκίδα, ενώ το ύψος του φτάνει τα 3,30 μέτρα. Το χρώμα του είναι σκούρο ή ανοιχτό γκρίζο. Έχει μεγάλο κεφάλι με τεράστια αυτιά που σκεπάζουν τους ώμους και χρησιμεύουν για να κάνουν αέρα  και να διώχνουν τα ενοχλητικά έντομα. Το επάνω χείλος του επιμηκύνεται και σχηματίζει την προβοσκίδα που στο άκρο της έχει ρουθούνια και δύο χείλη. Στην επάνω σιαγόνα έχει μόνο δύο δόντια, τους γνωστούς χαυλιόδοντες. Κάθε χαυλιόδοντας ζυγίζει 30-45 κιλά στα αρσενικά και περίπου 10 κιλά στα θηλυκά.Ο ελέφαντας έχει ανεπτυγμένη όσφρηση και αφή αλλά πολύ αδύνατη όραση.
Καθημερινά διασχίζει μεγάλες αποστάσεις προς αναζήτηση της τροφής. Ένας ελέφαντας ζει περίπου 70 χρόνια.

 

8. ΠΟΛΙΚΗ ΑΡΚΟΥΔΑ

Είναι μια μεγάλη αρκούδα που ζει στις Αρκτικές περιοχές. Όρθια ξεπερνά τα 3 μέτρα ύψος και θεωρείται ένα από τα δύο μεγαλύτερα σαρκοβόρα του πλανήτη. Οι αρσενικές ζυγίζουν πάνω από 750 κιλά, ενώ οι θηλυκές περίπου 250. Η γούνα της και το παχύ στρώμα λίπους την προστατεύουν από το κρύο, ενώ το άσπρο τρίχωμά της την κάνει δυσδιάκριτη στους εχθρούς της. Κυνηγάει στην ξηρά, στον πάγο αλλά και μέσα στο νερό και μπορεί να καταβροχθίσει 20 κιλά φαγητό σε μια ώρα. Τρέφεται κυρίως με φώκιες και ζει το πολύ 40 χρόνια.

 

9. ΑΦΡΙΚΑΝΙΚΟΣ ΒΟΥΒΑΛΟΣ

 Ο Αφρικανικός βούβαλος είναι ένα πολύ δυνατό πλάσμα. Έχει ύψος πάνω από 1,5 μέτρο, μήκος 3,4 μέτρα και ζυγίζει σχεδόν 1 τόνο! Το χρώμα του είναι μαύρο ή σκούρο καφέ και τα κέρατά του σχηματίζουν μισοφέγγαρο, αλλά τα μεγέθη τους ποικίλλουν. Οι βούβαλοι εξασκούνται μεταξύ τους με παιχνίδι ή πραγματικούς καυγάδες, πλησιάζοντας και χαμηλώνοντας τα κέρατα. Όταν όμως νιώθει ότι απειλείται, καλεί συναγερμό και όλη η αγέλη κατευθύνεται πάνω στον εχθρό.

 

10. ΒΑΤΡΑΧΟΣ - ΔΗΛΗΤΗΡΙΩΔΗΣ ΒΕΛΟΣ

Ζει στην Κεντρική και Νότια Αμερική και ανήκει στο γένος δενδροβάτης. Σε αντίθεση με τους κοινούς βατράχους, είναι ενεργός κατά τη διάρκεια της ημέρας και τα χρώματά του είναι πολύ έντονα. Το μέγεθός του είναι πολύ μικρό, λιγότερο από 1,5 εκατοστό και ζυγίζει περίπου 2 γραμμάρια.

Αποκαλείται «βέλος» επειδή, προκειμένου να προστατευτεί από τα αρπακτικά, το δέρμα της πλάτης του εκκρίνει μια νευροτοξίνη, την οποία εκτινάσσει σε  ποσότητα αρκετή για να σκοτώσει 10 ανθρόπους.

Χρύσα Κ.