Μουσείο Βυζαντινού Πολιτισμού

Το ιστορικό της ίδρυσης του Μουσείου Βυζαντινού Πολιτισμού

Μετά από πολλά χρόνια τελικά το 1994 άνοιξε σταδιακά τις 11 εκθέσεις του ως το 2004 του
Μουσείου Βυζαντινού Πολιτισμού στη Θεσσαλονίκη, τη «βυζαντινότερη» πόλη του σύγχρονου ελληνικού κράτους.

	Το θέμα ίδρυσης του μουσείου επανήλθε στην επικαιρότητα μετά την μεταπολίτευση, το 1975. Το 1977 προκηρύχθηκε πανελλήνιος αρχιτεκτονικός διαγωνισμός στον οποίο βραβεύθηκε η μελέτη του αρχιτέκτονα Κυριάκου Κρόκου.
	Το Μάρτιο του 1989 έγινε η θεμελίωση του κτιρίου, το οποίο ολοκληρώθηκε και παραδόθηκε τον Οκτώβριο του 1993. Τον Ιούνιο του 1994 επιστράφηκαν από την Αθήνα στη Θεσσαλονίκη οι αρχαιότητες που είχαν μεταφερθεί εκεί το 1916, μέρος των οποίων παρουσιάστηκε στην έκθεση «Βυζαντινοί θησαυροί της Θεσσαλονίκης. Το ταξίδι της επιστροφής» με την οποία έγιναν τα εγκαίνια του Μουσείου στις 11 Σεπτεμβρίου 1994.

Το Μουσείο Βυζαντινού Πολιτισμού στοχεύει στην παρουσίαση ποικίλων όψεων της ζωής κατά τη βυζαντινή και μεταβυζαντινή περίοδο: της τέχνης, της ιδεολογίας, της κοινωνικής οργάνωσης, της θρησκείας, αλλά και της επίδρασης των ιστορικών εξελίξεων και της πολιτικής κατάστασης στην καθημερινή ζωή των ανθρώπων.

                          


                                                              Το Κτίριο

Το κτίριο, λιτό και απέριττο, με υλικά μοντέρνα που διακρίνονται για τους εξαιρετικά επεξεργασμένους συνδυασμούς και την υψηλή ποιότητα κατασκευής τους, συνδυάζει στοιχεία του μοντερνισμού και της ελληνικής αρχιτεκτονικής παράδοσης. Θεωρείται ένα από τα καλύτερα έργα δημόσιας αρχιτεκτονικής που δημιουργήθηκαν τις τελευταίες δεκαετίες στην Ελλάδα. Απέσπασε ειδική διάκριση από διεθνή επιτροπή στον διαγωνισμό «Βραβεία 2000» του Ελληνικού Ινστιτούτου Αρχιτεκτονικής και το 2001 κηρύχθηκε από το Υπουργείο Πολιτισμού «ιστορικό διατηρητέο μνημείο» και έργο τέχνης.   Στο μουσείο υπάρχει η μόνιμη έκθεση,οι περιοδικές εκθέσεις,τα εργαστήρια και τα εκπαιδευτικά προγράμματα.  Τα 7 Βυζαντινάκια Οι μαθητές των δυο τμημάτων της Ε΄τάξης επισκέφτηκαν το Μουσείο Βυζαντινού Πολιτισμού , όπου ασχολήθηκαν με το εκπαιδευτικό πρόγραμμα που είχε θέμα  η καθημερινή ζωή στο Βυζάντιο.  Η επίσκεψη αυτή ήταν μια καλή αφορμή για τους μαθητές να γνωρίσουν ακόμα καλύτερα αυτά με τα  οποία ασχολούνται φέτος στο μάθημα της Ιστορίας. Αρχικά, έγινε μια μικρή εισαγωγή από τους εκπαιδευτές και αφού δοθήκαν οι κατάλληλες οδηγίες, τα παιδιά χωρίστηκαν σε ομάδες και ξεκίνησαν την εξερεύνησή τους! Η κάθε ομάδα είχε ως στόχο να εξερευνήσει αντικείμενα τα οποία χρησιμοποιούσαν οι άνθρωποι κατά τη  Βυζαντινή περίοδο. Τέτοια αντικείμενα ήταν: αμφορείς, λυχνάρια, σκευή μαγειρικής και διακοσμητικά. Τα παιδιά έπρεπε να περιγράψουν τα αντικείμενα αυτά, να βρουν σε τι χρησίμευαν καθώς και να βρουν σήμερα εμείς τι αντίστοιχα αντικείμενα χρησιμοποιούμε. Στο τέλος, η κάθε ομάδα παρουσίασε στις υπόλοιπες τα αποτελέσματα της έρευνάς της. Όλες οι παρουσιάσεις στέφθηκαν με απόλυτη επιτυχία και τα παιδιά έφυγαν χαρούμενα καθώς έστω και για μια μέρα έγιναν αρχαιολόγοι! Αμφορείς Οι εξερευνητές των λυχναριών Οι μαθητές της Στ τάξης παρακολούθησαν τα  "Βυζαντινά Κάστρα" ένα υπέροχο πρόγραμμα .Στην αρχή κάναμε μια αναδρομή στην ίδρυση και στο τέλος της Βυζαντινής αυτοκρατορίας ,μετά μελετήσαμε τις πόλεις -κάστρα βρήκαμε ομοιότητες και διαφορές των πόλεων ανάμεσα στον 4ο αιώνα και στον7ο αιώνα και τέλος χωριστήκαμε σε ομάδες όπου η μια ομάδα ανακάλυψε και παρουσίασε με μορφή παντομίμας τα αγγεία της Καθημερινής Ζωής και η άλλη ομάδα ανακάλυψε και παρουσίασε και αυτή με παντομίμα τον πολεμικό εξοπλισμό Άμυνα -Πολεμικός εξοπλισμός. Φυσικά για την ξεκούραση μας επισκεφτήκαμε το πάρκο δίπλα από το Μουσείο Μας άρεσε πάρα πολύ το πρόγραμμα δε βαρεθήκαμε καθόλου!
Αθανασία-Ραφαηλία Στ τάξη

Πασχαλινά έθιμα Μακεδονία

                                                                  ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ


Στη Θάσο στην Κοινότητα Λιμεναρίων διατηρείται το πανάρχαιο έθιμο Για βρέξ' Απρίλη μ'που  γιορτάζεται την Τρίτη ημέρα του Πάσχα.Χορεύουν δημοτικούς χορούς συγκροτήματα απ'όλη την Ελλάδα.

  Στην Ιερισσό της Χαλκιδικής το σημαντικότερο Πασχαλινό έθιμο είναι ΤΟΥ ΜΑΥΡΟΥ ΝΙΟΥ Τ'ΑΛΩΝΙ.Γιορτάζεται την Τρίτη ημέρα του Πάσχα,στην ομώνυμη τοποθεσία πάνω στους λόφους.
Μετά την επιμνημόσυνη δέηση  και την εκφώνηση του πανηγυρικού της ημέρας,οι γεροντότεροι αρχίζουν τον χορό.Σιγά-σιγά πιάνονται όλοι οι κάτοικοι και πολλές φορές ο χορός έχει μήκος τετρακόσια μέτρα.Τραγουδούν και χορεύουν όλα τα Πασχαλινά τραγούδια και τελειώνουν με τον ΚΑΓΚΕΛΕΥΤΟ χορό,πού είναι η αναπαράσταση της σφαγής 400 Ιερισσιωτών από τους
Τούρκους,κατά την επανάσταση του 1821.Ο χορός περνά κάτω από δάφνινη αψίδα
όπου υπάρχουν δύο παλικάρια με υψωμένα σπαθιά.Ο χορός στη μέση περίπου του τραγουδιού
διπλώνεται στα δύο με τους χορευτές να περνούν ο ένας απέναντι από τον άλλο για τον τελευταίο
χαιρετισμό.

     Κατά την διάρκεια της γιορτής μοιράζονται σε όλους,καφές που βράζει σε μεγάλο καζάνι,τσουρέκια και αυγά.Ο χορός επαναλαμβάνεται το απόγευμα στην κεντρική
πλατεία του χωριού.

    Στο Λιτόχωρο την Μ.Πέμπτη,το βράδυ,στολίζονται οι επιτάφιοι που φτιάχνονται από ανύπαντρες
κοπέλες,που όλη την Σαρακοστή φτιάχνουν λουλούδια από ύφασμα. Την Μ.Παρασκευή το βράδυ γίνεται στο παζάρι η συνάντηση των Επιταφίων που συνοδεύονται από χορωδίες Λιτοχωριτών, δημιουργώντας ένα εκπληκτικό θέμα. 
                 Ρομίνα-Δημήτρης Γ.

Κάλαντα Λαζάρου

Τα  παιδιά της Ν.Απολλωνίας το Μεγάλο Σάββατο πρωί πρωί παρεούλες παρεούλες παίρνουν τον Σταύρο με το λαζαράκι  που βλέπετε και τρέχουν από σπίτι σε σπίτι για να πουν τα κάλαντα σε όσα περισσότερα σπίτια μπορούν.


                                                        ΚΑΛΑΝΤΑ ΤΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ

                                                    
                                                           Σήμερον έρχεται ο Χριστός
                                                                  ο επουράνιος θεός.
                                                                Εις την πόλη Βηθανία
                                                              Μάρθα κλαίει και Μαρία 
                                                             Λάζαρον τον αδελφό τους
                                                               τον πολύ αγαπητό τους.
                                                          Τρεις ημέρες τον θρηνούσαν
                                                             και τον εμοιρολογούσαν
                                                              την ημέρα την Τετάρτη
                                                         κίνησε ο Χριστός για να' ρθει
                                                                και εβγήκε η Μαρία
                                                                έξω από τη Βηθανία
                                                             και εμπρός του γονατίζει
                                                              και τας πόδας του φιλεί
                                                            Αν εδώ ήσουν Χριστέ μου
                                                         δέ θα πέθαινε ο αδελφός μου.

                                                              Λέγει:πίστευε Μαρία,
                                                             άγωμεν εις τα μνημεία.
                                                            Τότε ο Χριστός δακρύζει
                                                             και τον Άδη φοβερίζει:
                                                             'Αδη τάρταρε και χάρο
                                                           Λάζαρον θε να σου πάρω
                                                            δεύρο έξω Λάζαρε μου
                                                             φίλε και αγαπητέ μου.
                                                           Πες μας Λάζαρε τι είδες
                                                           εις τον Άδη που επήγες.
                                                         Είδα φόβους,είδα τρόμους
                                                          είδα βάσανα και πόνους.
                                                          Δώστε μου λίγο νεράκι
                                                          να ξεπλύνω το φαρμάκι
                                                          της καρδίας,των χειλέων
                                                          και μη με ρωτάτε πλέον.

                                                                                                           Χριστίνα Μ.

Το ίδιο κάνουν και τα παιδιά του Μελισσουργού ,μόνο που εδώ τα κάλαντα είναι διαφορετικά.

Κάλαντα Λαζάρου που λέγονται στο Μελισσουργό.
   

                                                            Λάζαρος απενεκρώθη
                                                            αναστήθη και σηκώθη
                                                               πες μας Λάζαρε τι είδες
                                                            εις τον Άδη που επήγες
                                                             Είδα φόβους είδα τρόμους
                                                                είδα βάσανα και πόνους.
                                                             Δώστε μου λίγο νεράκι
                                                                 να ξεπλύνω το φαρμάκι
                                                            της καρδίας των χειλέων
                                                                  και να μην ρωτάτε πλέον.
                                                            Λάζαρος κουλού κουλού
                                                              δώστε αυγά να πάμε κι αλλού.
                                                            

Αθανασία-Ραφαηλία

 

                                           

Η κυρία Γεωργία Κουτουκτσή με την Γ'τάξη της  μας κάλεσε στο χώρο της  για να μας παρουσιάσει μια εργασία που υλοποιήσανε στο μάθημα της Γλώσσας με τίτλο

"Τα παιχνίδια από όλο τον κόσμο" βρήκαμε την ευκαιρία και τη ρωτήσαμε

Ερώτηση:Ποια η αντίδραση των παιδιών όταν τους είπατε ότι θα φτιάξετε παιχνίδια;

  Κ.Γεωργία: Στην αρχή τα παιδιά χάρηκαν αλλά στην πορεία δεν είχαν και πολύ μεγάλο      ενδιαφέρον τους φάνηκε δύσκολη  η κατασκευή .

Ερώτηση:Τι σας άρεσε στο θέμα αυτό;΄

Κ.Γεωργία:το ότι έπρεπε να φτιάξουμε μόνοι μας και όχι να τα αγοράσουμε.Συνεργαστήκαμε με τους γονείς και μάθαμε ότι το παιχνίδι που κατασκευάζουμε μόνοι μας το εκτιμάμε περισσότερο ,νιώθουμε ικανότητα της δημιουργίας.

Βγάλαμε και φωτογραφίες με τις δημιουργίες τους .

Το ξύλινο σπιτάκι

 Το χειροποίητο  τηλέφωνο

'' Οι τελευταίες μέρες πριν το Πάσχα''

             '' Τελευταίες μέρες πριν το Πάσχα'' 

Στην περιοχή της Ν. Απολλωνίας, την Μεγάλη Πέμπτη , συνηθίζουμε να βάφουμε αυγά κυρίως χρώμα κόκκινο.Αφού τα ετοιμάσουμε, τα βάζουμε σε μια πασχαλινή πιατέλα και την τοποθετούμε πάνω στο οικογενειακό τραπέζι μας.Επίσης οι νοικοκυρές ετοιμάζουν τσουρέκια σε  διάφορα σχήματα και τοποθετούνε πάνω ένα κόκκινο αυγό. Τα αυγά τα βάφουμε με παραδοσιακό τρόπο όπως:τυλίγοντας γύρω γύρω τα αυγά  με φύλλα κρεμμυδιού δεμένα σε τούλι για να αποτυπωθεί το σχήμα.Το βράδυ πηγαίνουμε στην εκκλησία που ο παπάς θα διαβάσει τα Δώδεκα Ευαγγέλια και στο τελευταίο Ευαγγέλιο βγάζει τον Τίμιο Σταυρό από το Ιερό μπροστά στο Δεσποτικό όπου ο κόσμος τον ασπάζεται και αφήνει στεφάνια και λουλούδια για να αρχίσουν το στολισμό του επιταφίου.



Τα ξημερώματα της Παρασκευής, μαζεύονται γυναίκες, άντρες και παιδιά στην εκκλησία για τον στολισμό του επιταφίου με λουλούδια. Την Μεγάλη Παρασκευή  πρωί πρωί η εκκλησία είναι στολισμένη με μαύρες κορδέλες και μια ομάδα νέων κοριτσιών ψέλνουν τα εγκώμια  Το βράδυ γίνεται η περιφορά του, σε όλο το χωριό,μπροστά  είναι  τα παπαδάκια με τα εξαπτέρυγα ακολουθούν τα παιδιά του κατηχητικού κρατώντας φαναράκια και μετά ο παπάς με τους ψάλτες ενώ το κοινό ακουλουθεί πίσω από τον επιτάφιο.
Έπειτα γυρίζουμε στην εκκλησία και περνάμε από κάτω σχηματίζοντας το σχήμα του σταυρού  3  φορές.Αργότερα ο περισσότερος κόσμος αποχωρεί, ενώ κάποιες ηλικιωμένες γυναίκες  μένουν στην εκκλησία και ''ξημερώνουν'' τον πεθαμένο.


Το Μεγάλο Σάββατο, οι νονές επισκέπτονται τα βαπτιστήρια τους, δίνοντας τους την λαμπάδα, τα τσουρέκια και τα δώρα.

Η καμπάνα χτυπάει στις 11 το βράδυ.Όλοι μαζεύονται στην εκκλησία και στις 12 χτυπάει χαρμόσυνα η καμπάνα.όπου ο παπάς ψέλνει το "Δεύτε λάβετε Φως". Παίρνουμε το Άγιο φως και λέμε ''Χριστός Ανέστη'' απαντώντας ''Αληθώς Ανέστη''..καθώς ο παπάς μοιράζει κι από ένα κόκκινο ευλογημένο αυγό.Αμέτρητα βεγγαλικά και πολλά χαμόγελα, επικρατούν εκείνη την ώρα. Όταν πηγαίνουμε στο σπίτι μας πριν μπούμε μέσα σταυρώνουμε την είσοδο 3 φορές με το Άγιο Φως και σπάμε ένα ρόδι για καλή τύχη,επίσης τοποθετούμε το κόκκινο αυγό  που μας δίνει  η εκκλησία μας στο εικονοστάσι. Στη συνέχεια οι νοικοκύρες σερβίρουν το δείπνο το οποίο περιέχει  την αγαπημένη μας μαγειρίτσα και τσουγκρίζουμε τα κόκκινα αυγά..

Την Κυριακή του Πάσχα, κάνουμε ένα οικογενειακό τραπέζι, ψήνοντας αρνιά ή κατσίκια και τσουγκρίζοντας τα κόκκινα αυγά.

Έτσι γιορτάζουμε το Πάσχα στην περιοχή μας! Οικογενειακά με αγάπη!

                            

                   Αθανασία, Γεωργία, Χρύσα, Ρομίνα  


                                                                   

                                                                       

Το κουνέλι της Ανγκόρα

                                                 Το κουνέλι της Ανγκόρα
Το κουνέλι της Ανγκόρα πήρε το όνομά του από την Άγκυρα της Τουρκίας που πρωτοβρέθηκε και είναι ένα από τα παλαιότερα είδη οικόσιτων κουνελιών,γνωστό για το μακρύ,απαλό του τρίχωμα.Σήμερα,όμως.δεν το βρίσκει κανείς μόνο στην Τουρκία ενώ υπάρχουν πολλές παραλαγές του.Στα μέσα του 1700,τα κουνέλια θεωρούνται ιδιαίτερα δημοφιλή στους βασιλικούς κύκλους της Γαλλίας,ενώ αυτή η τάση εξαπλώθηκε και σε άλλα μέρη της Ευρώπης.Έτσι σήμερα,κουνέλια της Ανγκόρα που διαφοροποιούνται κάπως μεταξύ τους συναντάμε στην Αγγλία,στη Γαλλία,Στην Κίνα κ.α.
   Τα κουνέλια αυτά εκτρέφονται μάλιστα,για το τρομερά απαλό τρίχωμά τους,το οποίο πρέπει να κουρεύεται σε τακτά χρονικά διαστήματα,ίσως και καθημερινά,για να μην καταπίνεται από το ζώο και βλάπτει έτσι την υγεία του.Τα ζώα αυτά είναι ευγενικά από τη φύση τους,αλλά δεν συστυνονται για κατοικίδια σε άτομα που δεν μπορούν να τα περιποιούνται τακτικά,γιατί η γούνα τους είναι πολύ πυκνή και θέλει συνεχώς χτένισμα.Το βάρος τους κυμαίνεται από 2 έως 3,5 κιλά.

                 Ραφαηλία Κ.                            
           

Παγκόσμια ημέρα παιδικού βιβλίου

             2 Απριλίου 2012 Παγκόσμια μέρα παιδικού βιβλίου

Το σχολείο μας θα παρακολουθήσει με χαρά την θεατρική Παράσταση " Τα κόκκινα παπούτσια" του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν από τη θεατρική ομάδα Καλειδοσκόπιο ,στα πλαίσια των εκδηλώσεων που πραγματοποιούμε στο σχολείο μας για να τιμήσουμε την Παγκόσμια μέρα παιδικού βιβλίου .
Ευχαριστούμε πολύ τη θεατρική ομάδα που ήρθε στο σχολείο μας,καθώς και τους δασκάλους μας που αποφάσισαν να καλέσουν αυτή την παράσταση στο χώρο μας.
Επίσης θα διαβάσουμε και άλλα βιβλία,καθώς και θα κάνουμε βιντεοπροβολή σχετικά με τη μέρα αυτή.

            Λίγα λόγια για το έργο

Έχετε λαχταρίσει ποτέ κάτι τόσο πολύ, που να μην μπορείτε να σκεφτείτε τίποτε άλλο; Η Κάρεν βλέπει σε μια βιτρίνα ένα ζευγάρι κόκκινα παπούτσια χορού και από εκείνη τη στιγμή το μόνο που σκέφτεται και ονειρεύεται είναι πώς θα τα αποκτήσει. Επιτέλους φτάνει η μέρα που έχει καταφέρει να μαζέψει τα χρήματα για να τα αγοράσει. Τελικά, όμως, θα μάθει να προσέχει τι εύχεται, γιατί υπάρχει περίπτωση να πραγματοποιηθεί...
Η συναρπαστική διασκευή του κλασικού παραμυθιού του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν θα κερδίσει τις καρδιές των παιδιών .

Το κοβάλτιο

Ένα υλικό που συναντήσαμε στο μάθημα της Φυσικής και μας προξένησε μεγάλο ενδιαφέρον καθώς δε το είχαμε ξανασυντήσει. 

Το κοβάλτιο σε μεταλλική μορφή

Το χημικό στοιχείο  κοβάλτιο είναι σιδηρομαγνητικό μέταλλο με σύμβολο Co.Δεν απαντάται ελεύθερο στη φύση, αλλά ενώσεις του κοβαλτίου είναι συνήθεις υπό μορφή ορυκτών.

 Μικρές ποσότητες κοβαλτίου μπορούν να βρεθούν στις πέτρες, στο χώμα, στα φυτά και στα ζώα. Τα θηλαστικά απαιτούν μικρή ποσότητα κοβαλτίου που είναι η βάση για τη βιταμίνη Β₁₂. Το Co, ένα τεχνητά παραγόμενο ραδιενεργό ισότοπο του κοβαλτίου, αποτελώντας σημαντικό ραδιενεργό «ανιχνευτή» και βοηθό στη θεραπεία του καρκίνου

 Στη φύση συχνά σχετίζεται με το νικέλιο ενώ και τα δύο φυτά είναι χαρακτηριστικά συστατικά του μεταφορικού σιδήρου. Το κοβάλτιο ανευρίσκεται σε ορυκτά χαλκού και νικέλιου και σε συνδυασμό με το θείο (χημικό) και το αρσενικό (χημικό).  

   Οι επαναφορτιζόμενες μπαταρίες νικελίου-καδμίου περιέχουν σημαντικές ποσότητες κοβάλτιου.     

Αθανασία Στ'

Από τις 8.30 απόψε το βράδυ και για μία ώρα, οι πολίτες καλούνται να σβήσουν τα φώτα τους για τέταρτη συνεχή χρονιά και να στείλουν αποφασιστικό μήνυμα συμμετοχής για την προστασία του περιβάλλοντος.
Η περιβαλλοντική οργάνωση «WWF» Ελλάδας αποφάσισε να δώσει ειδικό χαρακτήρα στην ελληνική συμμετοχή ζητώντας από τους πολίτες να συμπληρώσουν το σύνθημα «Μπορούμε να σώσουμε…» και καλώντας τους να στείλουν το δικό τους μήνυμα αισιοδοξίας για το περιβάλλον μέσω της σελίδας της στο facebook.

Εμείς στη Ν.Απολλωνία σας καλούμε όλους ,θα μαζευτούμε στην πλατεία του χωριού ,απαραίτητα εφόδια τα κεράκια μας ,θα σβήσουμε τα φώτα για μία ώρα δίνοντας κι εμείς το δικό μας παρόν.

Ραφαηλία Στ΄

Έρευνα για το Διαδίκτυο

Οι μαθητές της Στ' τάξης σκεφτήκαμε να κάνουμε μια έρευνα σχετικά με το διαδίκτυο και τη χρήση του από τους μαθητές του σχολείου μας.Μοιράσαμε ερωτηματολόγια στους μαθητές των Δ'-Ε1-Ε2 τάξεων ,όλα τα παιδιά που απάντησαν ήταν 44.Δείτε τις απαντήσεις μας. Πάντως τα αγόρια ασχολούνται πιο πολύ με το διαδίκτυο. Την έρευνα έκαναν οι:Χρύσα,Ραφαηλία,Αθανασία,Γεωργία-Μαρία

χρησιμοποιείτε καθημερινά το διαδίκτυο

View more PowerPoint from Dimotiko sxoleio N.Apollonias

Λίμνη Βόλβη

      Μια από τις λίμνες του τόπου μας είναι η λίμνη Βόλβη  η οποία είναι η δεύτερη μεγαλύτερη λίμνη στην  Ελλάδα και είναι πολύ μεγάλος υδροβιότοπος.

  Τα φυτά της  λίμνης μας είναι: οι λυγαριές, τα βούρλα






Ψάρια :   γουλιανοί,
γριβάδια,τούρνες,πέρκια,τσιρόνια,πεταλούδες και  το πιο σπάνιο που μόνο στη λίμνη μας είναι η λιπαριά.
       Πτηνά του υδροβιότοπου :Ασπρομετοποχηνες ,Πρασινοκεφαλες πάπιες, οι  βάρβαρες
τα Σφυριχτάρια.
        Ζώα που  υπάρχουν στον τόπο μου είναι οι  λαγοί  ,τα τσακάλια, τα αγριογούρουνα,λύκοι,αλεπούδες κ.α.

Γιώργος,Γιάννης,Δημήτρης

Ρενέ Γκοσιί

                                                                 Ρενέ Γκοσινί    
Ο Ρενέ Γκοσινί γεννήθηκε στις 14 Αυγούστου του 1926 στο Παρίσι και πέθανε στις 5 Νοεμβρίου του 1977στο ίδιο μέρος. Ήταν Γάλλος συγγραφέας και συντάκτης πολωνικής καταγωγής, ο οποίος είναι περισσότερο γνωστός για τα κόμικς Αστερίξ και Λούκυ Λούκ,στα οποία και έγραφε τα σενάρια. Ο Γκοσινί γεννήθηκε σε μια οικογένεια Πολωνών μεταναστών.
Πέρασε χαρούμενη παιδική ηλικία  στο Μπουένος Άιρες και φοίτησε  στα γαλλικά σχολεία που βρισκόταν εκεί. Ξεκίνησε να ζωγραφίζει  πολύ νωρίς, εμπνευσμένος από τις εικονογραφημένες ιστορίες της οποίας αρεσκόταν  να διαβάζει.
 Όταν έχασε τον πατέρα του έγινε κατώτερος εικονογράφος σε διαφημιστικό πρακτορείο.Ταξίδεψε στη Γαλλία για να καταχθεί στο γαλλικό στρατό το 1946. Υπηρέτησε στο πεζικό και όταν  πήρε παραγωγή, ο Ρενέ διορίστηκε ως ο επίσημος εικονογράφος του συντάγματος του στρατού και έφτιαχνε εικονογραφήσεις.Το 1959 ο εκδοτικός οίκος Edifrance/Edipresse ξεκίνησε το περιοδικό Pilote.Ο Γκοσινί έγινε ένας από τους πιο παραγωγικούς συγγραφείς του περιοδικού. Ο Γκοσινί ξεκίνησε με τον Αστερίξ και έπειτα τις σειρές ο Μικρός Νικόλας και jenar Pistolet.

                                                                                                         

                                                                  

Χρύσα Κ.

                                                        Μπέσση Λιβανού
Η Μπέσση Λιβανού γεννηθηκε στην Τρίπολη,όπου πέρασε τα παιδικά και μαθητικά της χρόνια.
Σπούδασε φιλολογία και διοίκηση επιχειρήσεων στο Λονδίνο.
Εργάστηκε ως καθηγήτρια ξένων γλωσσών,αρθρογραφώντας παράλληλα σε ξενόγλωσσα περιοδικά.
                                                     'Εχει γράψει τα μυθιστορήματα:

         Το μυστικό της σπηλιάς   

         Με είπαν γάτα

        Αριζόνα 

       Τα μεγάλα κορίτσια δεν κλαίνε

       Χωρίς πυξίδα

       Ταξιδιώτισσα του ανέμου

       Μια ζωή δε φτάνει

       Μόνο στα όνειρα

      Με λένε Σόνια  

                                                                                                    Χρύσα Κ.

Το οπόσουμ

                                                              Το οπόσουμ                       
Το οπόσουμ, ζει στην Βόρεια και Νότια Αμερική έχει γκρίζο τρίχωμα και έχει μέγεθος μιας κατοικίδιας γάτας περίπου.Έχει μακριά λευκή μουσούδα και μάτια σαν  μικρές χάντρες.Κοιμάται την μέρα και ξυπνάει την νύχτα,είναι μαρσιποφόρο δηλαδή έχει ένα μάρσιπο, μια πτυχή δέρματος σαν τσέπη μπροστά στη κοιλιά του όπως το καγκουρό,το οπόσουμ γεννάει περίπου 13 μικρά.Τα μκρά, όπως όλα τα ζώα , γεννιούνται τυφλά.Τα οπόσουμ έχουν μία κακή συνήθεια ,όταν νιώθουν ότι απειλούνται κάνουν το νεκρό,για να χάσουν το ενδιαφέρον τους τα άλλα ζώα  και όταν  εκείνα φεύγουν,το οπόσουμ σηκώνεται και φεύγει.

                                         Άννα-Μαρία   Χ.

Ζαν Ζακ Σενπέ ο Μικρός Νικόλας

                                                              Ζαν Ζακ Σενπέ  

Ο Ζαν Ζακ Σενπέ γεννήθηκε στις 17 Αυγούστου του 1932 στο Μπορντό.Μετά από μέτριες σπουδές και διάφορες μικροδουλειές, ανεβαίνει σε ηλικία 18 ετών στο Παρίσι.Υπηρετώντας τη στρατιωτική του θητεία, ψάχνει παράλληλα για δουλειά σαν σκιτσογράφος.Το 1951 πουλάει το πρώτο του σκίτσο σε πολλές εφημερίδες.Γνωρίζεται με τον Ρενέ Γκοσινί και συνυπογράφουν τις πολυδιαβασμένες περιπέτειες του μικρού Νικόλα.
  Από το 1957 αρχίζει να εργάζεται πλέον ως σκιτσογράφος.Πολλά σκίτσα του έχουν δημοσιευτεί σε πολλά περιοδικά επίσης.Το 1961 εκδίδει το πρώτο του άλμπουμ με τίλο <<Τίποτα δεν είναι απλό>> και υπάρχουν 30 περίπου ακόμη.Εκτός από το μικρό Νικόλα είναι ο δημιουργός του Μερσελέν Καγιού,του Ραούλ Ταμπουρέν και του Κύριου Λαμπέρ.Ο Ζαν Ζακ Σενπέ θεωρείτε σήμερα ένας από τους μεγαλύτερους Γάλλους σκιτσογράφους.


Ραφαηλία Κ.

                                                             

Λαογραφική έκθεση

Στο χώρο του σχολείου μας δημιουργήσαμε μια

Λαογραφική έκθεση με παλιά αντικείμενα ,φερμένα από τους μαθητές του σχολείου μας .Μια ιδέα των μαθητών της Δ'τάξης με τη βοήθεια της δασκάλας τους κ.Ματούλας ανέλαβαν να μαζέψουν το υλικό και να το εκθέσουν .Μια πολύ ωραία ιδέα για να έρθουν σε επαφή τα παιδιά με τον πολιτισμό μας ,να γνωρίσουν την πολιτιστική κληρονομιά του τόπου μας ,να μη ξεχάσουμε τις ρίζες μας.

Παλιό σίδερο με κάρβουνα που χρησιμοποιούσαν οι νοικοκυρές
Το βελούδινο τραπεζομάντηλο κόκκινο ή πράσινο δεν έλειπε από
κανένα σπίτι.
Γουδοχέρης για σπάσιμο ξηρών καρπών και όχι μόνο.

Βελέντζα κόκκινη απαραίτητη για το στρώσιμο του σπιτιού και φυσικά και τα απαραίτητα
εργαλεία για την ύφανση της όπως :αδράχτι,ανέμη,τσικρίκι και φυσικά το τραπεζάκι σοφράς απαραίτητο
 για το ποτό και το φαγητό της οικογένειας.

Παγκόσμια μέρα Σύνδρομου Down

                     Η Παγκόσμια μέρα ,για το Σύνδρομο Down καθιερώθηκε το 2006.
 Η πρώτη παρατήρηση του συνδρόμου έγινε το 1866 από τον Άγγλο γιατρό John Hangdon Down.Ο Άγγλος γιατρός παρατήρησε ότι μερικά νεογνά που γεννιούνται έχουν εξωτερική όψη παρόμοια με αυτών των Μογγόλων ,από όπου προήλθε και η ονομασία μογγολισμός,που στις μέρες μας έχει εγκαταλειφθεί. Αυτά τα παιδιά αντιμετωπίζουν νοητική υστέρηση και μαθησιακή δυσκολία,ενώ είναι επιρρεπή σε μια σειρά από ασθένειες.
  Η Παγκόσμια μέρα Συνδρόμου Down γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 21 Μαρτίου.

                      Αθανασία Στ΄

Συνέντευξη με τη Νέα μας Σχολική Σύμβουλο Αθηνά Καλλαρά

Πρόσφατα  το σχολείο μας επισκέφτηκε η  νέα μας Σχολική  Σύμβουλος Κ.Αθηνά Καλλαρά,η έκτη τάξη βρήκε την ευκαιρία να ΄κάνει κάποιες ερωτήσεις ,έτσι να  πάρει μια συνέντευξη .Είμαστε πολύ χαρούμενοι που απάντησε στις ερωτήσεις μας και αφιέρωσε χρόνο για την τάξη μας .Η εμπειρία μας μαζί της ήταν πολύ ευχάριστη.Ευχαριστούμε πολύ την κυρία Αθηνά.

Ποιος ο ρόλος σας ,τι ακριβώς κάνετε σα σχολικός σύμβουλος;

Σύμβουλος: Είμαι σχολική σύμβουλος στην 22η Σχολική   Περιφέρεια η οποία περιλαμβάνει σχολεία από το Δρυμό μέχρι την Ασπροβάλτα.Ο ρόλος μου είναι καθοδηγητικός,έχει σα σκοπό να καθοδηγεί και να υποστηρίζει το εκπαιδευτικό έργο του δασκάλου,προγραμματίζω επιμορφωτικές συναντήσεις με διάφορα θέματα όπως επιθετικότητα,ενσωμάτωση Η/Υ στα μαθήματα ,προγράμματα ,λογισμικά στην εκπαιδευτική διαδικασία ,χρήση των ΤΠΕ και άλλα.


Είχατε από μικρή όνειρο να γίνετε δασκάλα;

Σύμβουλος:Δασκάλα αποφάσισα να γίνω όταν ήμουν στο Γυμνάσιο,Σχολική Σύμβουλος δε σκέφτηκα να γίνω από την αρχή της καριέρας μου μου προέκυψε αργότερα, οι σπουδές μου με οδήγησαν σε αυτή τη θέση.

Ποιο άλλο επάγγελμα θα σας άρεσε να κάνετε;

Σύμβουλος: Δε μπορώ να σκεφτώ κάποιο άλλο επάγγελμα που θα μου άρεσε.



Είναι δύσκολο να είσαι Σχολική Σύμβουλος;

Σύμβουλος:Όταν κάτι σου αρέσει πολύ δε σου φαίνεται δύσκολο ακόμα κι αν έχει δυσκολίες παλεύω γι αυτό που μου αρέσει .Έτσι  και η πιο μεγάλη δυσκολία σου φαίνεται εύκολη .

Ποια τα προσόντα που πρέπει να έχει κάποιος για να γίνει σχολικός Σύμβουλος ;


Σύμβουλος:Χρειάζονται χρόνια υπηρεσίας,επιπλέον σπουδές στο αντικείμενο του δασκάλου ,συγγραφικό έργο ,επιστημονικά άρθρα ,συγγραφή βιβλίων,παραμυθιών κ.άλλα


Ποιες οι εντυπώσεις από τα σχολεία που επισκεφτήκατε και ποιες από το δικό μας;

Σύμβουλος:Με τα σχολεία που είχα μια πρώτη γνωριμία γιατί είμαι καινούρια είχα θετικές εμπειρίες από όλα τα σχολεία.

Σας άρεσε η Σχολική μας εφημερίδα ;

Σύμβουλος:Μου άρεσε πολύ γιατί σας βοηθάει στην παραγωγή λόγου,στην αναζήτηση πληροφοριών ,στην επικοινωνία,στη συνεργασία,ψάχνετε από πηγές και επεξεργάζεστε την πληροφορία κ.άλλα.

Τι σας εντυπωσιάζει σε αυτή τη δουλειά;

Σύμβουλος:Ο χώρος του σχολείου,οι άνθρωποι ,τα παιδιά,οι σχέσεις που αναπτύσσονται μεταξύ τους , η επικοινωνία όλων για το κοινό καλό όλων,η επικοινωνία παιδιών -δασκάλων.

Η γυναικεία ομορφιά άλλοτε και τώρα

Σύμφωνα με έρευνες το  πέρασμα της γυναικείας εμφάνισης αλλάζει  ανα δεκαετίες.Άλλοτε είναι οι ξανθιές ,άλλοτε είναι οι μελαχρινές.Παλιότερα για να θεωρηθεί μια γυναίκα ωραία έπρεπε να έχει έντονες καμπύλες,λεπτή μέση,να είναι πάντα καλοχτενισμένη και βαμμένη από το πρωί ως λίγο προτού κοιμηθεί.Σήμερα τα πράγματα είναι αλλιώς.Οι τέλειες αναλογίες πρέπει να χωράνε στο πακέτο 90-60-90 το ύψος να ξεκινάει από το 1,75μ.Στις μέρες μας,πολλές γυναίκες πιστεύουν πως για να είναι όμορφες,θα πρέπει να είναι λεπτές.Αυτό το γεγονός δημιουργεί σοβαρά προβλήματα όπως νευρική ανορεξία και άλλα νοσήματα.
                          Αθανασία,Ραφαηλία


Η γυναίκα κατά την κλασσική αρχαιότητα θεωρείτε βιολογικά και ψυχολογικά πλάσμα που δεν είχε την ικανότητα να ελέγξει τον εαυτό της και να αντισταθεί σε εξωτερικά ερεθίσματα,ανάμεσα στα οποία περιλαμβάνονται και τα συναισθήματα.Στον Ιππόλυτο του Ευριπίδη,για παράδειγμα η γυναίκα παρουσιάζεται λιγότερο ανθεκτική στις επιδράσεις της Αφροδίτης.Όμως τη πληρέστερη συζήτηση για τη γυναικεία φύση την παρουσίασε ο Αριστοτέλης,ο οποίος πίστευε ότι στη γυναικεία ψυχή είναι :¨"παρούσα η λειτουργία σκέψης αλλά αδρανής".Στα Νικομάχεια Ήθη ,μάλιστα πρότεινε ότι εξαιτίας της ηθικής της αδυναμίας έπρεπε να παντρεύεται σε νεαρή ηλικία και να κλείνετε στο σπίτι.Τώρα η γυναίκα έχει αλλάξει αρκετά,είναι πιο μοντέρνα,προσέχει την εμφάνιση της.
                               
                       Χρύσα,Γεωργία
                    
Κατά τον 16ο αιώνα η γυναικεία ενδυμασία ήταν πλούσια με καλυμμένο μπούστο,φουσκωμένα μανίκια,κορσέδες,καλυμμένο λαιμό και αρκετά μεγάλες φούστες.Τα μαλλιά έπρεπε να είναι φανταχτερά έτσι κατσάρωναν τα μαλλιά με καυτές τσιμπίδες και τα τύλιγαν με μαξιλαράκια στην κορυφή και την κάθε πλευρά του κεφαλιού.Επίσης φορούσαν μεγάλα και φανταχτερά καπέλα.

Κατά τον 18ο αιώνα τα ρούχα έγιναν πιο ανοιχτά,το ντεκολτέ έγινε κυκλικό,τα μανίκια πολύ πιο φουσσκωτά και η μέση πιο στενή.Τα μαλλιά τα κατσάρωναν και τα έκαναν μπούκλες.Συχνά πρόσθεταν ψεύτικα μαλλιά για να αυξήσουν τον όγκο,πρόσθεταν επίσης πολλά κοσμήματα,τιάρες και είχαν πολύ φανταχτερά μαλλιά.


Κατά τον 19ο αιώνα τα ρούχα έγιναν πιο λητά χωρίς πολλά στολίδια.Σε κάθε δεκαετία οι συνήθειες άλλαζαν μέχρι σήμερα.

1920

Στην εποχή της τζάζ προτιμούσαν το λιγνό,κομψό αγορίστικο κορμί χωρίς μέση και μαλλιά α-λα-γκαρσόν.Τα μαλλιά τα είχαν μπομπέ(κομμένα κοντά)ή α-λα-γκαρσόν (κομμένα κολλητά στο κεφάλι σε σκάλες).Συχνά κατσάρωναν τις άκρες και έκαναν μπούκλες.

1950

Το 1950 το κορμί της Αφροδίτης όπως της Μέριλυν Μονρόε ήταν το πιο επιθυμητό εκείνη την εποχή.Σχήμα κλεψύδρας,μεγάλο μπούστο,μικρή μέση και υπερθηλυκούς γοφούς.Τα ρούχα ήταν πάνω από το γόνατο και ήταν στη μόδα τα ολόσωμα μαγιό.Τα μαλλιά τα έκαναν συνήθως περμανάντ προς τα πάνω.Ένα ακραίο στυλ ήταν το "μπηχάιβ" περμανάντ και χτένισμα προς τα πάνω σε σχήμα θολωτής κυψέλης.

1960
Στη δεκαετία του 60 η γυναίκα ήταν λιγνή με καμπύλες,μακριά μαλλιά και ναζιάρικα σουφρωμένα χείλη.Το κοντοκομένο στυλ του "χαμινιού" ήταν πολύ της μόδας στη δεκαετία του σουίνγκ .Τα ρούχα ήταν σούπερ μίνι.

1970

Τη δεκαετία του 70 επικρατούσαν οι γυναίκες με μακριά μαλλιά και γεναιόδωρες αναλογίες.Τα ρούχα ήταν φαρδιά με έντονα χρώματα που αντιπροσώπευαν τα παιδιά των λουλουδιών.

1980-1990

Η γυναίκα του 1980 θεωρούνταν η μονομάχος,δυνατή,με αυτοπεποίθηση,αισθησιακή,ζωηρή και πολύ δυναμική.Τα μαλλιά έπρεπε να είναι πολύ ατίθασα και τα "έξηναν'" για να γίνουν φουντωτά.Τα ρούχα είχαν πολύ έντονες βάτες,τακούνια,μακριές φούστες και φουστάνια,παντελόνια.Το 1990προτίμηση υπήρχε στις στυλάτες και κομψές γυναίκες και η μόδα ήταν ίδια με το 1980.

Από το 2000 μέχρι σήμερα οι γυναίκες δεν ακολουθούν κάποια ιδιαίτερη μόδα.Ντυνόμαστε όπως επιθυμούμε ,κάνουμε τα μαλλιά μας σε πολλά στυλ ανάλογα με τις επιθυμίες και τα πρότυπα που λανσάρει η διαφήμιση που γίνεται κάθε φορά από τις εταιρίες και τα μέσα ενημέρωσης.

                      Χριστίνα